King James Version

Księga Ijoba 7

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
kjv

Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?

bg

Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

ubg

Czy człowiekowi nie jest wyznaczony czas na ziemi? Czy jego dni nie są jak dni najemnika?

2
kjv

As a servant earnestly desireth the shadow, and as an hireling looketh for the reward of his work:

bg

Jako sługa pragnie cienia, a jako najemnik czeka końca pracy swojej:

ubg

Jak sługa pragnie cienia, jak najemnik oczekuje zapłaty za swoją pracę;

3
kjv

So am I made to possess months of vanity, and wearisome nights are appointed to me.

bg

Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

ubg

Tak moim udziałem są miesiące próżne, a przeznaczono mi noce bolesne.

4
kjv

When I lie down, I say, When shall I arise, and the night be gone? and I am full of tossings to and fro unto the dawning of the day.

bg

Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

ubg

Gdy się kładę, mówię: Kiedy minie noc, abym mógł wstać? I jestem pełny niepokoju aż do świtu.

5
kjv

My flesh is clothed with worms and clods of dust; my skin is broken, and become loathsome.

bg

Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

ubg

Moje ciało pokryte jest robactwem i strupami w prochu, moja skóra pęka i ropieje.

6
kjv

My days are swifter than a weaver's shuttle, and are spent without hope.

bg

Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

ubg

Moje dni biegną szybciej niż czółenko tkackie i przemijają bez nadziei.

7
kjv

O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.

bg

Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

ubg

Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra.

8
kjv

The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.

bg

Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

ubg

Oko, które mnie widziało, już mnie nie zobaczy. Twoje oczy są zwrócone na mnie, a mnie już nie ma.

9
kjv

As the cloud is consumed and vanisheth away: so he that goeth down to the grave shall come up no more.

bg

Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

ubg

Jak obłok się rozchodzi i przemija, tak ten, kto zstępuje do grobu, nie wraca.

10
kjv

He shall return no more to his house, neither shall his place know him any more.

bg

Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

ubg

Nie wróci już do swego domu ani nie pozna go już jego miejsce.

11
kjv

Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.

bg

Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

ubg

Dlatego nie mogę powstrzymać swoich ust, będę mówił w utrapieniu swego ducha, będę narzekał w goryczy swojej duszy.

12
kjv

Am I a sea, or a whale, that thou settest a watch over me?

bg

Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

ubg

Czy jestem morzem albo wielorybem, że postawiłeś przy mnie straż?

13
kjv

When I say, My bed shall comfort me, my couch shall ease my complaints;

bg

Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

ubg

Gdy mówię: Pocieszy mnie moje łóżko i moje posłanie ulży mojemu narzekaniu;

14
kjv

Then thou scarest me with dreams, and terrifiest me through visions:

bg

Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

ubg

Wtedy straszysz mnie snami i przerażasz mnie widzeniami;

15
kjv

So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.

bg

A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

ubg

Tak że moja dusza wybrałaby sobie uduszenie, raczej śmierć niż życie.

16
kjv

I loathe it; I would not live alway: let me alone; for my days are vanity.

bg

Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

ubg

Uprzykrzyło mi się życie, nie chcę żyć wiecznie. Zostaw mnie, bo moje dni są marnością.

17
kjv

What is man, that thou shouldest magnify him? and that thou shouldest set thine heart upon him?

bg

Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

ubg

Czym jest człowiek, że go tak wywyższasz i że zwracasz ku niemu swoje serce?

18
kjv

And that thou shouldest visit him every morning, and try him every moment?

bg

A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?

ubg

Że nawiedzasz go każdego ranka i w każdej chwili doświadczasz?

19
kjv

How long wilt thou not depart from me, nor let me alone till I swallow down my spittle?

bg

Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

ubg

Kiedy odwrócisz się ode mnie i zostawisz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę?

20
kjv

I have sinned; what shall I do unto thee, O thou preserver of men? why hast thou set me as a mark against thee, so that I am a burden to myself?

bg

Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

ubg

Zgrzeszyłem, cóż mam czynić, stróżu człowieka? Czemu mnie wziąłeś za cel, abym był sam dla siebie ciężarem?

21
kjv

And why dost thou not pardon my transgression, and take away my iniquity? for now shall I sleep in the dust; and thou shalt seek me in the morning, but I shall not be.

bg

Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

ubg

Czemu nie przebaczysz mojego przestępstwa i nie zmażesz mojej nieprawości? Teraz bowiem położę się w prochu i gdy rano będziesz mnie szukał, nie będzie mnie.