King James Version
Treny 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.
Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.
Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.
Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?
Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?
Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?