King James Version
Treny 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.
Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.
Wspomnij, PANIE, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.
Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.
We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.
Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.
Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.
Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy, a nie dają nam odpocząć.
We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.
Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.
Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.
Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.
Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.
Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.
We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.
Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza na pustyni.
Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.
Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.
They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.
Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny w miastach Judy.
Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.
Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.
They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.
Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod ciężarem drewna.
The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.
Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali śpiewać swoje pieśni.
The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.
Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.
The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!
For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.
Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.
Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.
Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.
Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
Ty, PANIE, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.
Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?
Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?
Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, PANIE, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.
But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.
Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?
Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?