King James Version

Księga Psalmów 137

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
kjv

By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.

nbg

Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.

bg

Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.

2
kjv

We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.

nbg

W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.

bg

Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.

3
kjv

For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.

nbg

Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości. Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.

bg

A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,

4
kjv

How shall we sing the LORD's song in a strange land?

nbg

Jakże my mamy śpiewać pieśń WIEKUISTEGO na obcej ziemi?

bg

Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?

5
kjv

If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.

nbg

Jeżeli cię zapomnę, Jeruszalaim, niech zdrętwieje moja prawica.

bg

Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.

6
kjv

If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.

nbg

Niech mój język przylgnie do mego podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie postawił Jeruszalaim na przedzie mojej radości.

bg

Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.

7
kjv

Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.

nbg

WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.

bg

Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.

8
kjv

O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.

nbg

O, córko Babelu, ty będziesz spustoszona; szczęśliwy, kto ci zrównoważy odpłatę, którą nam zapłaciłaś.

bg

O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.

9
kjv

Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.

nbg

Szczęśliwy kto pochwyci i roztrąci o skałę twoje dzieci.

bg

Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.