King James Version

Księga Psalmów 137

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
kjv

By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.

nbg

Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.

bg

Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.

ubg

Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.

2
kjv

We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.

nbg

W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.

bg

Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.

ubg

Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;

3
kjv

For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.

nbg

Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości. Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.

bg

A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,

ubg

Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

4
kjv

How shall we sing the LORD's song in a strange land?

nbg

Jakże my mamy śpiewać pieśń WIEKUISTEGO na obcej ziemi?

bg

Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?

ubg

Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?

5
kjv

If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.

nbg

Jeżeli cię zapomnę, Jeruszalaim, niech zdrętwieje moja prawica.

bg

Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.

ubg

Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.

6
kjv

If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.

nbg

Niech mój język przylgnie do mego podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie postawił Jeruszalaim na przedzie mojej radości.

bg

Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.

ubg

Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

7
kjv

Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.

nbg

WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.

bg

Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.

ubg

Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.

8
kjv

O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.

nbg

O, córko Babelu, ty będziesz spustoszona; szczęśliwy, kto ci zrównoważy odpłatę, którą nam zapłaciłaś.

bg

O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.

ubg

O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.

9
kjv

Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.

nbg

Szczęśliwy kto pochwyci i roztrąci o skałę twoje dzieci.

bg

Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.

ubg

Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.