King James Version
Księga Psalmów 137
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.
Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.
We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.
Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.
Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;
For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.
A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.
How shall we sing the LORD's song in a strange land?
Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?
Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?
If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.
Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.
Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.
If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.
Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.
Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.
Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.
Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.
O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.
O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.
O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.
Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.
Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.
Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.