Nowa Biblia Gdańska
Pierwsza Księga Królów 4
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Tak król Salomon został uznany nad całym Israelem.
A tak król Salomon był królem nad wszystkim Izraelem.
Tak więc król Salomon był królem nad całym Izraelem.
A oto najprzedniejsi zarządcy jego dworu: Azarja, syn Cadoka – pierwszy przełożony.
A teć są książęta, które miał: Azaryjasz, syn Sadoka kapłana.
A oto jego dostojnicy: Azariasz, syn Sadoka, kapłan.
Elichoref i Achija, synowie Szyszy – sekretarze, Jehoszafat, syn Achiluda – kanclerz.
Elichoref i Achija, synowie Sysy, byli pisarzami; Jozafat, syn Ahiluda, kanclerzem;
Elichoref i Achiasz, synowie Sziszy, pisarze; Jehoszafat, syn Achiluda, kronikarz.
Benajahu, syn Jehojady – nad wojskiem. Cadok i Abjatar kapłani.
A Banajas, syn Jojady, był hetmanem; Sadok zaś i Abijatar kapłanami.
Benajasz, syn Jehojady, dowódca wojska; Sadok i Abiatar, kapłani.
Azaria, syn Natana – nad urzędnikami. Zabud, syn Natana – był urzędnikiem i zaufanym króla.
A Azaryjasz, syn Natana, nad urzędnikami, a Zabud, syn Natana, był książęciem, przyjacielem królewskim.
Azariasz, syn Natana, przełożony namiestników, Zabud, syn Natana, naczelny dostojnik, przyjaciel króla.
Achiszar był przełożonym dworu, a Adoniram, syn Abdy, przełożonym tych, co odrabiali pańszczyznę.
Ahisar zaś był przełożony nad domem, a Adoniram, syn Abdy, nad wybranym ludem.
Achiszar, przełożony dworu, i Adoniram, syn Abdy, odpowiedzialny za daninę.
Salomon miał dwunastu urzędników nad całym Israelem. Ci zaopatrywali w żywność króla i jego dwór. Co miesiąc inny miał dostarczać żywność.
Miał też Salomon dwanaście przełożonych nad wszystkim Izraelem, którzy dodawali żywności królowi i domowi jego. Każdy z nich przez jeden miesiąc w roku królowi żywności dodawał.
Salomon miał też dwunastu namiestników nad całym Izraelem, którzy zaopatrywali króla i cały jego dwór w żywność. Każdy z nich przez jeden miesiąc w roku miał dostarczać żywność.
A oto ich imiona: Ben–Chur na wzgórzu efraimskim.
A teć są imiona ich: Syn Hura na górze Efraim;
A oto ich imiona: syn Chura na górze Efraim;
Ben–Deker w Makac, w Szaalbim, w Beth Szemesz, w Elon i w Bet–Chanan.
Syn Dekara w Makas, i w Salbim, i w Betsames, i w Elon i Bethanan;
Syn Dekara w Makas, Szaalbim w Bet-Szemesz i Elon-Bet-Chanan;
Ben–Chesed w Arubot; do niego należało Socho i cała dzielnica Cheferu.
Syn Heseda w Arubot, który trzymał Socho i wszystkę ziemię Chefer;
Syn Cheseda w Arubot, do niego należało Soko i cała ziemia Chefer;
Ben–Abinadab – całe Nafat Dor; później miał on za żonę córkę Salomona – Tafatę.
Syn Abinadaba, który trzymał wszystkie granice Dor, a Tafet, córkę Salomonową, miał za żonę.
Syn Abinadaba nad całym obszarem Dor; jego żoną była Tafat, córka Salomona.
Baana, syn Achiluda – Taanach, Megido i całe Beth–Szean, położone pod Jezreelem, przy Cartan, od Beth–Szeanu do Abel Mechola i aż po Jokmeam.
Baana, syn Ahiluda, który trzymał Tanach i Magieddo, i wszystko Betsan, które jest podle Sartany pod Jezreelem, od Betsan aż do Abelmehola, aż za Jekmaam.
Baana, syn Achiluda, do którego należały Tanak i Megiddo oraz całe Bet-Szean, które leży przy Sartan pod Jizreelem, od Bet-Szean aż do Abel-Mechola, aż poza Jokmeam.
Ben–Geber w Ramot, w Gileadzie; do niego należały sioła Jaira, syna Menaszy, położone w Gileadzie oraz pas krainy Argob w Baszanie – sześćdziesiąt wielkich miast zaopatrzonych w mury oraz zamknięcia z kruszcu.
Syn Gaber w Ramot Galaadskiem, który trzymał wsi Jaira, syna Manasesowego, które leżą w Galaad. Jemu też należała kraina Argob, która jest w Basan, sześćdziesiąt miast wielkich murowanych z zaworami miedzianemi.
Syn Geber w Ramot-Gilead, do niego należały wsie Jaira, syna Manassesa, które leżą w Gileadzie. Do niego też należała kraina Argob, która jest w Baszanie sześćdziesiąt wielkich miast mających mury i brązowe rygle.
Achinadab, syn Iddy, w Machanaim.
Achinadab, syn Iddona, w Mahanaim.
Achinadab, syn Iddo w Machanaim.
Achimaac w Naftali; później pojął on za żonę Bosmatę, córkę Salomona.
Achimaas w Neftalim, który też pojął Basematę, córkę Salomonową, za żonę.
Achimaas w Neftalim; on też pojął za żonę Basemat, córkę Salomona.
Baana, syn Chuszaja, w Aszer i Bealot.
Baana, syn Husai, w Aser i w Alot.
Baana, syn Chuszaia w Aszer i Alot.
Jehoszafath, syn Paruacha, w Issacharze.
Jozafat, syn Paruacha, w Isaschar.
Jehoszafat, syn Paruacha w Issacharze.
Szymej, syn Elego, w Binjaminie.
Semej, syn Eli, w Benjamin.
Szimei, syn Eli w Beniaminie.
Geber, syn Uriego, w ziemi Gilead – kraju króla amorejskiego Sychona i króla Baszanu – Oga; i jeszcze jeden urzędnik, który był w tym kraju.
Gaber, syn Ury, w ziemi Galaad i w ziemi Sehona króla Amorejskiego, i Oga króla Basańskiego; a ten sam był rządcą onej ziemi.
Geber, syn Uriego w ziemi Gilead, ziemi Sichona, króla Amorytów, i Oga, króla Baszanu. Był on jedynym namiestnikiem tej ziemi.
A Judejczycy i Israelici byli liczni w mnogości jak piasek nad morzem; jedli, pili oraz się weselili.
Tedy Juda i Izrael będąc niezliczeni jako piasek, który jest nad morzem w mnóstwie, jedli, i pili, i weselili się.
A Juda i Izrael byli tak liczni jak piasek nad morzem. Jedli, pili i radowali się.
—
—
A Salomon panował nad wszystkimi królestwami od rzeki aż do ziemi Filistynów, aż do granicy Egiptu. Płaciły one daninę i służyły Salomonowi po wszystkie dni jego życia.
—
—
Wyżywienie dla Salomona na jeden dzień wynosiło trzydzieści kor najlepszej mąki i sześćdziesiąt kor zwykłej mąki.
—
—
Dziesięć tucznych wołów, dwadzieścia wołów z pastwiska, sto owiec, nie licząc jeleni, saren, danieli i tucznego drobiu.
—
—
Panował bowiem nad całym obszarem z tej strony rzeki, od Tifsach aż do Gazy, nad wszystkimi królami z tej strony rzeki. I miał pokój ze wszystkich stron dokoła.
—
—
Juda i Izrael mieszkali bezpiecznie, każdy pod swoją winoroślą i pod swoim drzewem figowym, od Dan aż do Beer-Szeby, po wszystkie dni Salomona.
—
—
Salomon miał też czterdzieści tysięcy koni w stajniach do swoich rydwanów i dwanaście tysięcy jeźdźców.
—
—
Namiestnicy, każdy w swoim miesiącu, zaopatrywali w żywność króla Salomona i wszystkich, którzy przychodzili do stołu króla Salomona, tak że niczego nie brakowało.
—
—
Także jęczmień i słomę dla koni i mułów sprowadzali na to miejsce, gdzie one przebywały, każdy według swojego obowiązku.
—
—
A Bóg dał Salomonowi mądrość i bardzo wielkie zrozumienie oraz przestronność serca jak piasek, który jest na brzegu morskim.
—
—
I mądrość Salomona była większa od mądrości wszystkich narodów wschodnich i od wszelkiej mądrości Egiptu.
—
—
Był mądrzejszy niż wszyscy ludzie, niż Etan Ezrachita, Heman, Kalkol i Darda, synowie Machola. Był sławny wśród wszystkich okolicznych narodów.
—
—
Wypowiedział trzy tysiące przysłów, a jego pieśni było tysiąc pięć.
—
—
Wypowiadał się też o drzewach, poczynając od cedru na Libanie aż do hizopu, który wyrasta z muru. Mówił też o zwierzętach, ptakach, płazach i rybach.
—
—
Przychodzili więc ludzie ze wszystkich narodów, aby słuchać mądrości Salomona, od wszystkich królów ziemi, którzy słyszeli o jego mądrości.