Nowa Biblia Gdańska
1 Kronik 11
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zatem w Hebronie, przy Dawidzie, zebrał się cały Israel, mówiąc: Oto my jesteśmy twoją kością i twoim ciałem!
Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje!
Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem.
Jako i przedtem, gdy jeszcze był Saul królem, też wywodził i wwodził Izraela. Tak Pan, Bóg twój, rzekł tobie: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski, a ty będziesz wodzem nad ludem moim Izraelskim.
Dlatego wszyscy starsi Israela przyszli do króla, do Hebronu, i w Hebronie Dawid zawarł z nimi umowę przed WIEKUISTYM; nadto pomazali Dawida na króla nad Israelem, według słowa WIEKUISTEGO, które powiedział przez Samuela.
A tak przyszli wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebronu, i uczynił Dawid z nimi przymierze w Hebronie przed Panem, i pomazali Dawida za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział przez Samuela.
Zatem Dawid jechał z całym Israelem do Jeruszalaim tego Jebus, gdzie obywatelami ziemi byli Jebusyci.
Jechał tedy Dawid ze wszystkim Izraelem do Jeruzalemu, które jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatelami ziemi.
Ale obywatele Jebusu powiedzieli do Dawida: Tutaj nie wejdziesz. Lecz Dawid zdobył twierdzę Cyonu, która stała się miastem Dawida.
I rzekli obywatele Jebuzejscy do Dawida: Nie wnijdziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syoński, który jest miastem Dawidowem.
I Dawid powiedział: Ktokolwiek pierwszy porazi Jebusytę, ten będzie księciem i dowódcą. Dlatego najpierw wyciągnął Joab, syn Ceruji, zatem został dowódcą.
Bo był rzekł Dawid: Ktobykolwiek poraził Jebuzejczzyka najpierwej, ten będzie skiążęciem i hetmanem. Przetoż wstąpił najpierw Joab, syn Sarwii, i został hetmanem.
A Dawid mieszkał w owej twierdzy; dlatego nazwano ją miastem Dawida.
I mieszkał Dawid na onym zamku; dla tego nazwano go miastem Dawidowem.
Także wokoło zbudował miasto, od twierdzy na wszystkie strony; a Joab zbudował resztę miasta.
I zbudował miasto w około, od Mello aż w okrąg; a Joab pobudował ostatek miasta.
Zaś Dawid im dalej, tym więcej rósł; bowiem był z nim WIEKUISTY Zastępów.
A tak Dawid im dalej, tem więcej rozmnażał się, i rosł; albowiem Pan zastępów był z nim.
A ci są najprzedniejszymi rycerzami, których miał Dawid, którzy mężnie się z nim starali wraz z całym Israelem o jego królestwo, by go uczynić królem nad Israelem według słowa WIEKUISTEGO.
A cić są najorzedniejsi rycerze, których miał Dawid, którzy się mężnie starali z nim o królestwo jego ze wszystkim Izraelem, aby go królem uczynili według słowa Pańskiego nad Izraelem.
Taki jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, przedniejszy pomiędzy trzydziestoma; on podniósł swój oszczep na trzystu i każdym uderzeniem ich zabijał.
A tenci jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jasobam, syn Chachmonowy, przedniejszy między trzydziestoma; ten podniósłszy oszczep swój na trzystu, jednym razem ich zabił.
Po nim Elazar, syn Dodoa, Achoachańczyk; on był pomiędzy trzema mocarzami.
A po nim Elezar, syn Dodonowy, Achochytczyk; ten był jednym między trzema mocarzami.
Ten był z Dawidem w Pas Dammim, gdzie Pelisztini zebrali się do bitwy. Ta część pola była pełna jęczmienia, zaś lud uciekł przed Pelisztynami.
Ten był z Dawidem w Pasdamim, gdzie się zebrali byli Filistynowie ku bitwie; a była ona część pola pełna jęczmienia, a lud był uciekł przed Filistynami.
Więc stanęli pośród owego pola oraz je obronili, porażając Pelisztynów; gdyż WIEKUISTY uratował lud wielkim wybawieniem.
I stanęli w pośród onego pola, i obronili go, a porazili Filistynów: i wybawił Pan lud wybawieniem wielkiem.
Także trzej z trzydziestu przedniejszych weszło na skałę do Dawida, do jaskini Adulam, gdyż wojsko Pelisztynów leżało obozem w dolinie Rafaim.
Ci także trzej ze trzydziestu przedniejszych wstąpili na skałę do Dawida do jaskini Odollam, gdyż wojsko Filistyńskie leżało obozem w dolinie Rafaim;
Bowiem Dawid mieszkał wówczas w twierdzy, a stanowisko Pelisztynów było wówczas w Betlechem.
Albowiem Dawid natenczas mieszkał na zamku, a stanowisko Filistyńskie było natenczas w Betlehem.
Zaś Dawid pragnął, mówiąc: Oby mi się ktoś dał napić wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie!
Pragnęł tedy Dawid: Oby mi się kto dał napić wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy!
Dlatego ci trzej się przebili przez wojsko Pelisztynów, naczerpali wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie, wzięli oraz przynieśli do Dawida. Lecz Dawid nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę WIEKUISTEMU.
Przetoż przebiwszy się ci trzej przez wojsko Filistyńskie, naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy, a wziąwszy przynieśli do Dawida. Lecz jej nie chciał Dawid pić, ale ją wylał na ofiarę Panu.
I powiedział: Nie daj mi, mój Boże, bym to uczynił! Czy mógłbym pić krew tych mężów, ich dusze? Bowiem ze swoim życiem ją przynieśli; więc nie chciał jej pić. To uczynili owi trzej mocarze.
I rzekł: Nie daj mi tego, Boże mój, abym to uczynić miał! Izali krew tych mężów pić będą, którzy odważyli żywot swój? albowiem z odwagą żywota swego przynieśli ją; i nie chciał jej pić. Toć uczynili trzej oni mocarze.
A Abiszaj, brat Joaba, był głową owych trzech; ten podniósł swoją włócznię na trzystu, których zabił; więc zaskarbił sobie sławę między owymi trzema.
A Abisaj, brat Joabowy, był przedniejszy z onych trzech; tenże podniósł włócznię swą na trzysta ludu, które pobił, i otrzymał sławę między onymi trzema.
Z tych trzech był sławniejszy nad dwóch i był im przewodzącym; jednak nie wszedł w skład owych pierwszych trzech.
Z tych trzech nad innych dwóch był sławniejszy, a był ich książęciem; jednak onych trzech pierwszych nie doszedł.
Także Benajahu, syn Jehojady, syn silnego męża, wielkich spraw, z Kabseel, ten zabił dwóch moabskich mocarzy; on też zszedł, kiedy był śnieg i zabił lwa w środku jamy.
Banajas też, syn Jojady, syn męża dużego, wielkich spraw, z Kabseela, ten zabił dwóch mocarzów Moabskich; ten też zszedłszy zabił lwa w pośród jamy, gdy był śnieg.
Ten nadto zabił męża, Micraimczyka, człowieka o wzroście pięć łokci. Micraimczyk miał w ręce oszczep, jak wał tkacki; jednak przyszedł do niego z kijem, wydarł oszczep z ręki Micraimczyka i zabił go jego oszczepem.
Ten też zabił męża Egipczanina, męża, którego wzrost był na pięć łokci. A chociaż Egipczanin miał w ręku oszczep jako nawój tkacki, wszkże przyszedł do niego z kijem, i wydarł oszczep z ręki Egipczanina, i zabił go oszczepem jego.
To uczynił Benajahu, syn Jehojady, który też został sławnym z owymi trzema mocarzami.
To uczynił Banajas, syn Jojady, który także sławnym został między onymi trzema mocarzami.
Lecz choć był sławnym między owymi trzydziestoma, jednak nie wszedł w skład owych trzech. Dawid ustanowił go nad swoją przyboczną strażą.
A choć był między onymi trzydziestoma sławnym, wszakże nie doszedł onych trzech. I postanowił go Dawid nad drabantami swymi.
Zaś mocni w wojsku to: Asahel, brat Joaba; Elhanan, syn Dodo z Betlechem;
A w wojsku co mocniejsi byli: Asael, brat Joabowy, Elkanan, syn Dodonowy z Betlehem;
Szammot Haroryta, Chelec Pelonita;
Sammot Harodczyk, Heles Felonitczyk;
Ira, syn Ikesza, Tekoita; Abiezer Anatotczyk;
Hyra, syn Ikkiesowy, Tekuitczyk, Abiezer Anatotczyk;
Szybchaj, Chuszatyda; Ilaj, Achoachańczyk;
Sybbechaj Husatczyk, Ilaj Ahohytczyk;
Maharai, Netofczyk; Cheled, syn Baany, Netofczyk;
Maharaj Netofatczyk, Heled, syn Baamy, Netofatczyk;
Ittaj, syn Rybaja z Gibea, należącego do synów Binjamina; Benajahu, Piretończyk;
Itaj, syna Rybajego, z Gabaat synów Benjaminowych, Banajas Faratończyk;
Churaj znad potoku Gaasz; Abi, Arbatończyk;
Hutaj od potoku Gaas; Abiel Arbatczyk;
Azmawet, Bacharumita i Eljachba, Szaalbończyk.
Asmawet Bacharomczyk; Elijachba Salabończyk.
Potomkowie Haszema Gizonity: Jonatan, syn Szagi, Hararejczyk;
Synowie Asema Gisończyka: Jonatan, syn Sagii, Hororczyk;
Achira, syn Sakara, Hararyta; Elifal, syn Ura;
Ahijam, syn Zacharowy, Ararytczyk, Elifal, syn Urowy;
Chefer Mekeratyta; Achija Pelonita;
Hefer Mecheratczyk, Achijas Felonitczyk;
Checrai Karmelita; Naaraj, syn Ezbaja;
Hesro Karmelczyk, Naaraj, syn Ezbajowy;
Joel, brat Natana; Mibchar, syn Hagryty.
Joel, brat Natanowy,Michbar, syn Gierego.
Celek, Ammonita; Nacharai, Beerotczyk, który nosił broń Joaba, syna Ceruji;
Selek Ammonitczyk, Nacharaj Berotczyk, który nosił broń Koaba, syna Sarwii;
Ira, Itrejczyk; Gareb Itrejczyk;
Hyra Itrejczyk, Gareb Itrejczyk;
Uryja Chittejczyk; Zabad, syn Achlaja.
Uryjasz Hetejczyk, Zabad, syn Achalajego.
Adina, syn Sziza, Rubenita, przywódca Rubenitów, a z nim trzydziestu mężów.
Adyna, syn Sysy, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści mężów.
Chanan, syn Maachy i Joszafat Mitnita.
Hanan, syn Maachy, i Jozafat Mitnitczyk.
Uzjasz Aszteratyta; Szama i Jejel, synowie Chotama Aroeryty.
Uzyjasz Asteratczyk, Sama i Jehijel, synowie Hotamy Aroerytczyka.
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tisyta.
Jedinael, syn Symry, i Jocha, brat jego, Tysytczyk.
Eliel Machawita; Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama oraz Jitma Moabita.
Eliel Machawimczyk, i Jerybaj, i Josawijasz, synowie Elnaamowi, i Itma Moabczyk.
Nadto Eliel, Obed, Jaasjel i Mesobajasz.
Eliel, i Obed, i Jaasyjel z Mezobaj.