Nowa Biblia Gdańska

2 Samuela 22

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula.

ubg

Dawid wypowiedział PANU słowa tej pieśni w dniu, gdy PAN go wybawił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula;

2
nbg

Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!

ubg

Powiedział: PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem.

3
nbg

Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!

ubg

Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mojego zbawienia, moją wieżą i moją ucieczką, moim zbawicielem; wybawiasz mnie od przemocy.

4
nbg

Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów!

ubg

Wezwę PANA, który jest godny chwały, i będę wybawiony od moich wrogów.

5
nbg

Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

ubg

Ogarnęły mnie bowiem boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

6
nbg

Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

ubg

Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

7
nbg

Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.

ubg

W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mojego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło do jego uszu.

8
nbg

Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.

ubg

Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

9
nbg

W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

ubg

Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

10
nbg

Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

ubg

Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

11
nbg

Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał.

ubg

Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru.

12
nbg

Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

ubg

Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba.

13
nbg

Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.

ubg

Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste.

14
nbg

WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

ubg

Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos.

15
nbg

Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

ubg

Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę i ich rozgromił.

16
nbg

Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

ubg

I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy.

17
nbg

Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

ubg

Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.

18
nbg

Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie.

ubg

Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

19
nbg

Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą.

ubg

Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

20
nbg

Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.

ubg

Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

21
nbg

WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału.

ubg

Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

22
nbg

Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.

ubg

Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mojego Boga.

23
nbg

Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.

ubg

Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i od jego praw się nie odwróciłem.

24
nbg

Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu.

ubg

Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

25
nbg

Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma.

ubg

Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed jego oczyma.

26
nbg

Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie.

ubg

Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

27
nbg

Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie.

ubg

Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie.

28
nbg

Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.

ubg

Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy są na wyniosłych, by ich poniżać.

29
nbg

Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.

ubg

Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o PANIE; PAN rozjaśni moje ciemności.

30
nbg

Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury.

ubg

Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

31
nbg

Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.

ubg

Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

32
nbg

Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana?

ubg

Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

33
nbg

Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą.

ubg

Bóg jest moją siłą i mocą, on czyni doskonałą moją drogę.

34
nbg

Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.

ubg

Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

35
nbg

Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy.

ubg

Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

36
nbg

Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim.

ubg

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

37
nbg

Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.

ubg

Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

38
nbg

Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.

ubg

Ścigałem moich wrogów i wytraciłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wyniszczyłem.

39
nbg

Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.

ubg

I wyniszczyłem ich, i powaliłem, tak że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

40
nbg

Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.

ubg

Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

41
nbg

Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.

ubg

Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

42
nbg

Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.

ubg

Patrzyli, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; spoglądali na PANA, lecz ich nie wysłuchał.

43
nbg

Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.

ubg

Starłem ich jak proch ziemi, zdeptałem ich jak błoto na ulicach, rozrzuciłem ich.

44
nbg

Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.

ubg

Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

45
nbg

Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.

ubg

Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni.

46
nbg

Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

ubg

Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

47
nbg

Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.

ubg

PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg, skała mojego zbawienia.

48
nbg

Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;

ubg

Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody;

49
nbg

który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.

ubg

Wyprowadza mnie spośród moich wrogów. Ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

50
nbg

Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał.

ubg

Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu.

51
nbg

Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.

ubg

On jest wieżą zbawienia dla swego króla i na wieki okazuje miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.