Nowa Biblia Gdańska
2 Samuela 22
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula.
Dawid wypowiedział PANU słowa tej pieśni w dniu, gdy PAN go wybawił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula;
Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!
Powiedział: PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem.
Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!
Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mojego zbawienia, moją wieżą i moją ucieczką, moim zbawicielem; wybawiasz mnie od przemocy.
Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów!
Wezwę PANA, który jest godny chwały, i będę wybawiony od moich wrogów.
Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.
Ogarnęły mnie bowiem boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.
Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.
Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.
W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mojego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło do jego uszu.
Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.
Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.
W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.
Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.
Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.
Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.
Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał.
Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru.
Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.
Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba.
Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.
Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste.
WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.
Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos.
Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.
Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę i ich rozgromił.
Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy.
Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.
Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.
Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie.
Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.
Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą.
Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.
Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.
Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.
WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału.
Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.
Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.
Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mojego Boga.
Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.
Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i od jego praw się nie odwróciłem.
Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu.
Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.
Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma.
Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed jego oczyma.
Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie.
Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.
Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie.
Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie.
Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy są na wyniosłych, by ich poniżać.
Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.
Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o PANIE; PAN rozjaśni moje ciemności.
Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury.
Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.
Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.
Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.
Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana?
Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?
Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą.
Bóg jest moją siłą i mocą, on czyni doskonałą moją drogę.
Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.
Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.
Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy.
Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.
Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim.
Dałeś mi też tarczę swego zbawienia, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.
Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.
Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.
Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.
Ścigałem moich wrogów i wytraciłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wyniszczyłem.
Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.
I wyniszczyłem ich, i powaliłem, tak że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.
Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.
Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.
Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.
Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.
Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.
Patrzyli, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; spoglądali na PANA, lecz ich nie wysłuchał.
Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.
Starłem ich jak proch ziemi, zdeptałem ich jak błoto na ulicach, rozrzuciłem ich.
Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.
Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.
Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.
Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni.
Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.
Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.
Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.
PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg, skała mojego zbawienia.
Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;
Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody;
który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.
Wyprowadza mnie spośród moich wrogów. Ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.
Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał.
Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu.
Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.
On jest wieżą zbawienia dla swego króla i na wieki okazuje miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.