Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 12
1 Zatem Ijob odparł, mówiąc: 2 Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość? 3 Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy? 4 Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny. 5 Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga! 6 Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści. 7 Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba. 8 Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza. 9 Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO. 10 W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała? 11 Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm? 12 Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność. 13 Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność. 14 Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy. 15 Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię. 16 Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel. 17 Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia. 18 Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra. 19 Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni. 20 Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu. 21 Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia. 22 Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok. 23 Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić. 24 Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni. 25 W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.