Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 12
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zatem Ijob odparł, mówiąc:
Potem Hiob odpowiedział:
Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.
Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?
Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.
Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.
Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga!
Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.
Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści.
Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.
Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.
Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.
Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.
Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.
Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.
Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?
W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?
W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.
Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?
Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?
Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.
Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.
Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.
Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.
Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.
Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.
U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.
Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.
Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.
Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.
Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni.
Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.
Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.
Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.
Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.
On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.
Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.
Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.
Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.
On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.
I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.