Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 17
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.
A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.
Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?
O, złóż za mnie rękojmię, wstaw się za mną do samego Siebie! Kto by inny dał za mnie poręczenie?
Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?
Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.
Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.
Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.
Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.
Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.
Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.
Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.
Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.
Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.
Jednak sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, oraz nabiera wytrwałości ten, kto jest czystych rąk.
Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.
A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.
Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.
Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.
Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.
Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;
Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.
jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;
Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.
gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?
Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.