Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 18
1 Zatem Bildat z Szuach odparł, mówiąc: 2 Jak długo zamierzacie urządzać te łowy na słowa? Pomyślcie, a potem pomówimy. 3 Czemu my jesteśmy uważani jako bydło, uważani jako umysłowo zakuci w waszych oczach? 4 Ty, który sam się rozszarpujesz w swoim gniewie – czy z twojego powodu ziemia powinna być wyludnioną, albo skała ma się usunąć ze swego miejsca? 5 Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci. 6 W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie. 7 Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar. 8 Bowiem własnymi stopami bywa wpędzany w sieć i musi chodzić po plecionce. 9 Za piętę chwyta go potrzask oraz silnie trzymają go sidła. 10 Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce. 11 Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku. 12 Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska. 13 Pierworodny śmierci pożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki. 14 Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów. 15 To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę. 16 Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną. 17 Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach. 18 Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata. 19 W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu. 20 Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza. 21 Tak oto bywa z mieszkaniem szalbierza; takim jest miejsce tego, co nie znał Boga.