Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 19
1 Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc: 2 Jak długo chcecie dręczyć mą duszę i gnębić mnie słowami? 3 Oto już dziesięciokrotnie mnie lżyliście i nie wstydzicie się mnie krzywdzić. 4 A jeśli w istocie zbłądziłem, to mój błąd przy mnie zostanie. 5 Jeżeli chcecie się nade mnie wywyższać, wtedy złóżcie mi dowód mojej hańby. 6 Wiedzcie, że to Bóg mnie ugiął i oplątał mnie Swoją siecią. 7 Oto wołam o zarzut, lecz nie znajduję odpowiedzi; krzyczę, ale nie ma sądu. 8 Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł. 9 Odarł mnie z mojej czci oraz strącił koronę z mojej głowy. 10 Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo. 11 Rozpalił przeciw mnie Swój gniew i zaliczył mnie do Swoich wrogów. 12 Razem nadciągnęły Jego hufce; do mnie utorowały sobie drogę i rozłożyły się dookoła mego namiotu. 13 Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele. 14 Opuścili mnie moi krewni i zapomnieli o mnie znajomi. 15 Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach. 16 Kiedy wołam mojego sługę – nie odzywa się, choć go błagam moimi ustami. 17 Mój oddech jest wstrętny dla mojej żony, a ma prośba dla mych rodzonych braci. 18 Gardzą mną nawet swawolni malcy; urągają mi, kiedy chcę wstać. 19 Brzydzą się mną moi zaufani; i ci, których umiłowałem, zwrócili się przeciw mnie. 20 Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów. 21 Zmiłujcie, zmiłujcie się nade mną, wy, moi przyjaciele, bo dotknęła mnie ręka Boga. 22 Czemu mnie prześladujecie jak Bóg i nie możecie się nasycić moją cielesną naturą? 23 Ach, gdyby zostały zapisane moje słowa, gdyby je napisano w zwoju. 24 W ołowiu, żelaznym rylcem, na wieki; oby wyryto je na skale. 25 Co do mnie, wiem, że mój Wybawca żyje, i że nad prochem wzniesie się jako ostatni. 26 A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istota żywa ujrzę Boga. 27 Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki. 28 Gdybyście jednak powiedzieli: Czym go dalej będziemy prześladować, oraz, że korzeń rzeczy jest we mnie znaleziony; 29 drżyjcie przed mieczem! Gdyż zapalczywość będzie pomszczona przez miecz, byście poznali, że jest sąd.