Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 27
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:
Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
Żyje Bóg, który mnie pozbawił mojego rozstrzygnięcia sprawy; Wszechmocny, co przejął goryczą moją duszę,
Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnienie w mych nozdrzach,
Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności.
Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.
Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.
Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
Mój wróg musi się okazać niegodziwy, a mój przeciwnik jako krzywdziciel.
Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.
Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?
Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy przypadnie na niego niedola?
Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
Albo, czy on może się rozkoszować Wszechmocnym oraz wzywać Boga w każdym czasie?
Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.
Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
Taki jest udział człowieka niegodziwego u Boga; dziedzictwo tyranów, które odbierają od Wszechmocnego.
Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.
Jeśli jego synowie podrosną – pójdą pod miecz, a jego potomkowie nie nasycą się chlebem.
Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.
Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;
Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,
Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:
on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.
Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.
Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.
Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.
Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.
Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.
Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.
Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać.
Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.
Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.