Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 27
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:
Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
Hiob ciągnął dalej swoją odpowiedź:
Żyje Bóg, który mnie pozbawił mojego rozstrzygnięcia sprawy; Wszechmocny, co przejął goryczą moją duszę,
Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
Jak żyje Bóg, który odrzucił mój sąd, i Wszechmocny, który rozgoryczył moją duszę;
że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnienie w mych nozdrzach,
Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
Dopóki jest we mnie tchnienie i duch Boży w moich nozdrzach;
moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
Moje wargi nie będą mówiły niegodziwości, a mój język nie wypowie fałszu.
Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności.
Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.
Nie daj Boże, abym miał was usprawiedliwiać; do śmierci nie odstąpię od swej niewinności.
Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.
Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
Będę trzymał się swojej sprawiedliwości i nie puszczę jej; moje serce nie oskarży mnie, póki żyję.
Mój wróg musi się okazać niegodziwy, a mój przeciwnik jako krzywdziciel.
Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.
Niech mój wróg będzie jak niegodziwiec, a ten, który powstaje przeciwko mnie, jak niesprawiedliwy.
Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?
Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
Jaka bowiem jest nadzieja obłudnika, choćby zysk osiągnął, gdy Bóg zabiera mu duszę?
Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy przypadnie na niego niedola?
Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy spadnie na niego nieszczęście?
Albo, czy on może się rozkoszować Wszechmocnym oraz wzywać Boga w każdym czasie?
Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
Czy będzie się rozkoszować Wszechmocnym? Czy będzie wciąż wzywał Boga?
Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.
Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
Pouczę was, będąc w ręce Boga, nie zataję niczego o Wszechmocnym.
Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
Oto wy wszyscy to widzicie; po co więc te próżne słowa?
Taki jest udział człowieka niegodziwego u Boga; dziedzictwo tyranów, które odbierają od Wszechmocnego.
Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.
Taki jest dział niegodziwca u Boga i takie dziedzictwo, które otrzymają od Wszechmocnego ciemięzcy.
Jeśli jego synowie podrosną – pójdą pod miecz, a jego potomkowie nie nasycą się chlebem.
Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
Jeśli rozmnożą się jego synowie, pójdą pod miecz; a jego potomstwo nie nasyci się chlebem.
Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.
Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;
Ci, którzy po nim pozostaną, będą pogrzebani w śmierci, a jego wdowy nie będą go opłakiwały;
Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,
Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:
Choćby nagromadził srebra jak prochu i przygotował sobie szat jak gliny;
on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.
Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
To choć je przygotuje, włoży je sprawiedliwy, a niewinny będzie dzielić srebro.
Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.
Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.
Zbuduje swój dom jak mól, jak szałas, który stawia stróż.
Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.
Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebany; otworzy oczy, ale już go nie ma.
Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.
Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.
Ogarnie go strach jak wody, w nocy porwie go wicher.
Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.
Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
Uniesie go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher wyrwie go z jego miejsca.
Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać.
Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
To bowiem Bóg rzuci na niego i nie oszczędzi go, choć bardzo chciał uciekać przed jego ręką.
Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.
Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.
Będą klaskać nad nim w dłonie i wygwizdywać go z jego miejsca.