Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 28
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.
Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.
Doprawdy, istnieją złoża, z których pochodzi srebro, i miejsca, gdzie złoto się oczyszcza.
Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.
Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.
Żelazo się wydobywa z ziemi, a miedź wytapia z kamienia.
Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
Kładzie się kres ciemności i przeszukuje się wszystko dokładnie, kamienie leżące w ciemności i cieniu śmierci.
w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.
Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.
Rzeka wyleje ze swego miejsca, tak że nie sposób ją przejść, zostaje jednak zahamowana przemysłem człowieka i odchodzi.
Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.
Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.
Z ziemi pochodzi chleb, lecz pod nią zamienia się jakby w ogień.
Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.
W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;
Jej kamienie zawierają szafiry i piasek złoty;
Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.
A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.
Ścieżki do nich nie zna ptak ani nie widziało jej oko sępa.
Nie kroczą po niej młode bestie, ani nie stąpa po niej stary lew.
Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.
Nie kroczą po niej dzikie zwierzęta ani lew nią nie przeszedł.
Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.
Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
Wyciąga swą rękę po krzemień, wywraca góry od korzenia;
Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
Ze skał wykuwa strumienie, a jego oko wypatruje każdej kosztownej rzeczy.
Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
Nie pozwala rozlewać się rzekom, a ukryte rzeczy wywodzi na światło.
Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
Ale gdzie można znaleźć mądrość? Gdzie znajduje się miejsce rozumu?
Śmiertelny nie zna jej ceny, ani nie potrafi jej znaleźć na ziemi żyjących.
Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.
Człowiek nie zna jej ceny ani nie można jej znaleźć w ziemi żyjących.
Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.
Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.
Głębia mówi: Nie ma jej we mnie. Morze powiada: U mnie też jej nie ma.
Nie można jej opłacić szczerym złotem, ani nabyć jej wagą srebra.
Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.
Nie nabywa się jej za szczere złoto ani nie odważa się zapłaty za nią w srebrze.
Nie zrównoważy jej złoto Ofiru, ani kosztowny beryl, lub szafir.
Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.
Nie można jej wycenić w złocie z Ofiru ani w onyksie drogocennym, ani w szafirze.
Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.
Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.
Złoto i kryształ nie dorównają jej, nie można jej wymienić na klejnoty z czystego złota.
O perłach oraz krysztale nie trzeba przy niej wspominać, bo naszyjnik mądrości jest droższy niż korale.
Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.
Nie wypada wspominać o koralach i perłach, bo nabycie mądrości przewyższa perły.
Nie zrówna się z nią etiopski topaz oraz nie zrównoważy jej najszczersze złoto.
Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.
Nie dorówna jej topaz z Etiopii i nie można jej wycenić w szczerym złocie.
Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
Skąd więc mądrość pochodzi? I gdzie znajduje się miejsce rozumu?
Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem nieba.
Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.
Przecież jest zakryta dla oczu wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem niebieskim.
Zatracenie i śmierć powiadają: Tylko wieść o niej słyszeliśmy naszymi uszami.
Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.
Zniszczenie i śmierć mówią: Własnymi uszami usłyszałyśmy o jej sławie.
Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
Bóg rozumie jej drogę, on zna jej miejsce.
Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
On bowiem patrzy na krańce ziemi i widzi wszystko, co jest pod niebem.
Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
Określił wagę wiatrom i odważył miarą wody.
kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
Gdy ustanowił prawo dla deszczu i drogę dla błyskawicy gromu;
wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
Wtedy ją widział i ogłosił; przygotował ją i przebadał.
Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźń Pana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
A do człowieka powiedział: Oto bojaźń Pana, ona jest mądrością, a odstąpienie od zła jest rozumem.