Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 28
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.
Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.
Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.
Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.
Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.
Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.
Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.
Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.
Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.
W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;
Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.
A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.
Nie kroczą po niej młode bestie, ani nie stąpa po niej stary lew.
Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.
Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.
Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
Śmiertelny nie zna jej ceny, ani nie potrafi jej znaleźć na ziemi żyjących.
Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.
Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.
Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.
Nie można jej opłacić szczerym złotem, ani nabyć jej wagą srebra.
Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.
Nie zrównoważy jej złoto Ofiru, ani kosztowny beryl, lub szafir.
Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.
Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.
Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.
O perłach oraz krysztale nie trzeba przy niej wspominać, bo naszyjnik mądrości jest droższy niż korale.
Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.
Nie zrówna się z nią etiopski topaz oraz nie zrównoważy jej najszczersze złoto.
Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.
Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem nieba.
Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.
Zatracenie i śmierć powiadają: Tylko wieść o niej słyszeliśmy naszymi uszami.
Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.
Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźń Pana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.