Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 28

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.

bg

Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.

2
nbg

Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.

bg

Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

3
nbg

Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;

bg

Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

4
nbg

w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

bg

Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

5
nbg

Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.

bg

Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.

6
nbg

Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.

bg

W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;

7
nbg

Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.

bg

A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

8
nbg

Nie kroczą po niej młode bestie, ani nie stąpa po niej stary lew.

bg

Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.

9
nbg

Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

bg

Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

10
nbg

Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.

bg

Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

11
nbg

Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

bg

Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

12
nbg

Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?

bg

Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

13
nbg

Śmiertelny nie zna jej ceny, ani nie potrafi jej znaleźć na ziemi żyjących.

bg

Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

14
nbg

Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.

bg

Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

15
nbg

Nie można jej opłacić szczerym złotem, ani nabyć jej wagą srebra.

bg

Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.

16
nbg

Nie zrównoważy jej złoto Ofiru, ani kosztowny beryl, lub szafir.

bg

Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.

17
nbg

Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.

bg

Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.

18
nbg

O perłach oraz krysztale nie trzeba przy niej wspominać, bo naszyjnik mądrości jest droższy niż korale.

bg

Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.

19
nbg

Nie zrówna się z nią etiopski topaz oraz nie zrównoważy jej najszczersze złoto.

bg

Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.

20
nbg

Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?

bg

Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?

21
nbg

Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem nieba.

bg

Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.

22
nbg

Zatracenie i śmierć powiadają: Tylko wieść o niej słyszeliśmy naszymi uszami.

bg

Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.

23
nbg

Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.

bg

Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.

24
nbg

Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.

bg

Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.

25
nbg

Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

bg

Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

26
nbg

kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

bg

On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

27
nbg

wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.

bg

W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

28
nbg

Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźń Pana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.

bg

Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.