Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 33

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.

bg

A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

ubg

Teraz więc, Hiobie, posłuchaj, proszę, mojej mowy i nadstaw uszu na wszystkie moje słowa.

2
nbg

Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.

bg

Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.

ubg

Oto teraz otworzyłem swoje usta, a mój język będzie mówił pod podniebieniem.

3
nbg

Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.

bg

Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

ubg

Moje słowa pochodzą ze szczerości mego serca, a moje wargi wyraźnie wypowiedzą wiedzę.

4
nbg

Duch Boga mnie stworzył, ożywiło mnie tchnienie Wszechmocnego.

bg

Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

ubg

Duch Boży stworzył mnie, tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie.

5
nbg

Jeśli zdołasz – chciej mi zaprzeczyć; szykuj się przede mną i broń.

bg

Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.

ubg

Jeśli możesz, odpowiedz mi; przygotuj się i stań przede mną.

6
nbg

Oto jestem jak ty wobec Boga, i ja jestem skrojony z gliny.

bg

Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.

ubg

Oto ja, według twoich słów, odpowiem ci za Boga, chociaż też jestem z błota ulepiony.

7
nbg

Zatem nie powinna cię trwożyć jakaś obawa przede mną, a me brzemię zbytnio cię nie przytłoczy.

bg

Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.

ubg

Oto mój strach nie zatrwoży cię, a moja ręka nie zaciąży na tobie.

8
nbg

Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.

bg

A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

ubg

Ty jednak powiedziałeś mi do uszu, słyszałem dźwięk twoich słów:

9
nbg

Powiedziałeś: Ja jestem czysty, wolny od występku, nieskazitelny i nie ma we mnie winy.

bg

Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.

ubg

Jestem czysty, bez przestępstwa, jestem niewinny i nie ma we mnie nieprawości.

10
nbg

Zaprawdę, Bóg wynajduje przeciw mnie szykany i uważa mnie za Swojego wroga.

bg

Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.

ubg

Oto on znajduje zarzuty przeciwko mnie i uważa mnie za swego wroga.

11
nbg

Kładzie w okowy moje nogi oraz śledzi wszystkie moje ścieżki.

bg

Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.

ubg

Zakuł moje nogi w dyby, a zważa na wszystkie moje ścieżki.

12
nbg

Oświadczam ci, że w tym nie jesteś sprawiedliwy; Bóg zawsze jest wyższy niż człowiek.

bg

Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.

ubg

Otóż w tym nie jesteś sprawiedliwy. Powiem ci, że Bóg jest większy od człowieka.

13
nbg

Czemu zatem prowadziłeś z Nim spór? Przecież On wszystkich spraw nie objawia.

bg

Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

ubg

Dlaczego z nim się spierasz? Przecież on nie tłumaczy się z żadnych swoich spraw.

14
nbg

Jednak Bóg przemawia, raz i drugi; tylko na to się nie zwraca uwagi.

bg

Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.

ubg

Bóg bowiem mówi raz i drugi, ale człowiek tego nie dostrzega.

15
nbg

We śnie, w widzeniu nocnym, kiedy twardy sen ludzi opada i drzemią na swoim łożu,

bg

We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

ubg

We śnie, w nocnym widzeniu, gdy twardy sen spada na ludzi, w czasie drzemki na łóżku;

16
nbg

wtedy otwiera ludziom uszy, kładąc pieczęć na danej im przestrodze.

bg

Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,

ubg

Wtedy otwiera ucho ludzkie i pieczętuje ich pouczenie;

17
nbg

Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.

bg

Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

ubg

Aby odwieść człowieka od złego czynu i zabrać od niego pychę.

18
nbg

Tak, ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

bg

Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

ubg

Powstrzymuje jego duszę od dołu, a jego życie chroni przed śmiercią od miecza.

19
nbg

Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

bg

Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

ubg

Karze go też cierpieniem na jego łożu i bólem we wszystkich jego kościach;

20
nbg

Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

bg

Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

ubg

Tak że jego życiu obrzydza chleb, a jego duszy przysmaki.

21
nbg

Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

bg

Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

ubg

Jego ciało niszczeje nie do poznania, a wystają jego kości, które nie były widoczne.

22
nbg

Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

bg

I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

ubg

Jego dusza zbliża się do grobu, a jego życie do niosących śmierć.

23
nbg

Jeśli jest więc, dla niego posłaniec, orędownik, jeden z oddziału pod komendą jednego wodza, co objawi człowiekowi jego powinność;

bg

Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:

ubg

Jeśli będzie przy nim jakiś anioł, pośrednik, jeden z tysiąca, aby oznajmić człowiekowi jego powinność;

24
nbg

jeśli Bóg się nad nim zmiłuje oraz powie: Otrzymałem okup; wybawiam, aby nie zstąpił do grobu –

bg

Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.

ubg

Wtedy zlituje się nad nim i powie: Wybaw go od zejścia do dołu, bo znalazłem okup.

25
nbg

wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły.

bg

I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

ubg

I jego ciało odzyska dziecięcą świeżość, wróci do dni swojej młodości.

26
nbg

Kiedy się modli do Boga, przyjmuje go łaskawie, i w triumfie pozwala mu oglądać Swoje oblicze. Tak wynagradza On człowiekowi jego sprawiedliwość.

bg

Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

ubg

Będzie się modlił do Boga i on przyjmie go łaskawie, ujrzy jego oblicze z radością i przywróci człowiekowi jego sprawiedliwość;

27
nbg

A człowiek wyśpiewuje to przed ludźmi i powiada: Zgrzeszyłem, a co jest proste – skrzywiłem, ale mi tego nie policzono.

bg

Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.

ubg

Spojrzy na ludzi i jeśli ktoś powie: Zgrzeszyłem, wypaczyłem to, co prawe, i to nie było dla mnie korzystne;

28
nbg

Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.

bg

Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.

ubg

On wybawi jego duszę od zejścia do dołu, a jego życie ujrzy światło.

29
nbg

To wszystko Bóg spełnia z człowiekiem – dwukrotnie i trzykrotnie,

bg

Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,

ubg

Wszystko to czyni Bóg z człowiekiem kilkakrotnie;

30
nbg

aby jego osobę wyprowadzić z grobu i by był oświetlony światłem życia.

bg

Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.

ubg

Aby odwrócić jego duszę od dołu i aby był oświecony światłem żyjących.

31
nbg

Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.

bg

Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

ubg

Zważ na to, Hiobie, słuchaj mnie; milcz, a ja będę mówił.

32
nbg

Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.

bg

Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.

ubg

Jeśli jednak masz coś do powiedzenia, odpowiedz mi; mów, bo chciałbym cię usprawiedliwić.

33
nbg

A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.

bg

A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

ubg

A jeśli nie, słuchaj mnie; milcz, a nauczę cię mądrości.