Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 35
1 I Elihu ciągnął dalej, mówiąc: 2 Czy uważasz za słuszne, gdy powiadasz: Moja sprawiedliwość od Boga? 3 Gdy się pytasz: Jak mi pomoże? Jaką mam korzyść, że nie grzeszę? 4 Odpowiem ci na to dowodami, a nadto twym przyjaciołom wraz z tobą. 5 Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą. 6 Jeżeli zgrzeszysz – czym Go dotkniesz? A jeżeli twoje występki są liczne – czym Mu zaszkodzisz? 7 Jeżeli jesteś sprawiedliwy – co Mu dasz? Czy On coś bierze z twojej ręki? 8 Twoja niegodziwość dotyczy podobnego do ciebie człowieka; a twoja sprawiedliwość ciebie, synu Adama. 9 Wprawdzie utyskują na liczne ciemięstwa oraz uskarżają się na ramię możnych, 10 jednak nikt nie powiada: Gdzie jest Bóg, mój Stwórca, który i w noc nieszczęścia obdarza pochwalnymi pieśniami, 11 który czyni nas mądrzejszymi od bydląt ziemi oraz rozumniejszymi od ptactwa nieba? 12 Utyskują więc, nad hardością nikczemnych i nie znajdują odpowiedzi. 13 Nie, Bóg nie zwraca uwagi na marność, Wszechmocny na to nie patrzy. 14 Zwłaszcza gdy twierdzisz, że Go nie widzisz; że sprawa przed Nim leży, zaś ty z tego powodu wyczekujesz. 15 A teraz, gdzie Jego gniew lustruje? Czy nie widzi wielkości występku? 16 Zatem Ijob na próżno otwiera swoje usta oraz mnoży bezmyślne słowa.