Nowa Biblia Gdańska
Księga Izajasza 3
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Gdyż oto Pan, WIEKUISTY Zastępów, odejmie od Jeruszalaimu i Judy oparcie oraz podporę; wszelką podporę chleba i wszelką podporę wody.
Albowiem oto panujący Pan zastępów odejmie od Jeruzalemu i od Judy łaskę, i podporę, wszelaką podporę chleba, i wszelaką podporę wody.
Oto bowiem Pan, PAN zastępów, odbierze Jerozolimie i Judzie podporę i laskę, wszelką podporę w chlebie i wszelką podporę w wodzie.
Bohatera i wojownika, sędziego oraz proroka, wróżbiarza oraz starszego,
Mocarza i męża walecznego, i sędziego, i proroka, i mędrca, i starca;
Mocarza i męża walecznego, sędziego i proroka, mędrca i starca;
pięćdziesiątnika, dostojnika, radcę, przemyślnego rzemieślnika oraz biegłego zaklinacza.
Rotmistrza nad pięćdziesiąt, a męża poważnego, i radcę, i mądrego rzemieślnika, i krasomówcę.
Dowódcę pięćdziesiątki i dostojnika, doradcę, wybitnego rzemieślnika i krasomówcę.
A na ich naczelników naznaczę dzieci, zatem będą nad nimi panować niedorostki.
I dam im dzieci za książęta; dzieci mówię panować będą nad nimi.
Książętami ustanowię chłopców, dzieci będą panować nad nimi.
I będzie się gnębił naród, mąż – męża i bliźni – bliźniego; dziecko się porwie na starca, a nikczemny na dostojnego.
I będzie uciskał między ludem jeden drugiego, i bliźni bliźniego swego: powstanie dziecię przeciwko starcowi, a podły przeciwko zacnemu.
Ludzie będą gnębić jeden drugiego, każdy swego bliźniego. Dziecko powstanie przeciwko starcowi, a podły przeciwko dostojnikowi.
Gdy ktoś zaczepi brata w domu swojego ojca, powie: Masz szatę? Bądź naszym przywódcą; a owo rozprężenie niech będzie pod twoją ręką.
A gdy się uchwyci każdy brata swego z domu ojca swego, i rzecze: Masz odzienie, bądźże książęciem naszym, a upadek ten zatrzymaj ręką swą:
Gdy człowiek uchwyci się swego brata z domu swego ojca i powie: Masz ubranie, bądź naszym wodzem, niech te ruiny będą pod twoją ręką;
Wtedy odpowie, mówiąc: Nie będę lekarzem; w moim domu nie ma chleba, ani sukni. Nie ustanawiajcie mnie przywódcą narodu.
Tedy on przysięże dnia onego, mówiąc: Nie będę zawiązywał tych ran: albowiem w domu moim niemasz chleba, ani odzienia; nie stanowcież mię książęciem nad ludem.
Ten przysięgnie w tym dniu, mówiąc: Nie będę opatrywał tych ran; w moim domu bowiem nie ma chleba ani ubrania; nie czyńcie mnie wodzem ludu.
Bo Jeruszalaim upadnie, a Juda runie; gdyż ich mowa i sprawy są przeciwko WIEKUISTEMU, chcą być przekorni w oczach Jego majestatu.
Bo Jeruzalem upada, a Juda się wali, dlatego, że język ich, i sprawy ich są przeciwko Panu, pobudzając do gniewu oczy majestatu jego.
Bo Jerozolima upada, a Juda się wali, gdyż ich język i czyny są przeciwko PANU, aby pobudzić do gniewu oczy jego majestatu.
Przeciw nim świadczy piętno ich oblicza i rozgłaszają swój grzech jak Sedom; nie tają go. Biada ich duszy, gdyż sami wypielęgnowali sobie niedolę.
Postawa oblicza ich świadczy przeciwko nim; grzech swój, jako Sodomczycy, opowiadają, a nie tają go. Biada duszy ich! albowiem sami na się złe przywodzą.
Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie kryją go. Biada ich duszy! Gdyż sami na siebie sprowadzają zło.
Oświadczcie sprawiedliwym, że im będzie dobrze, że będą spożywać owoc swojego postępowania.
Powiedzcie sprawiedliwemu, że mu dobrze będzie; bo owocu uczynków swoich pożywać będzie.
Powiedzcie sprawiedliwemu, że będzie mu dobrze, bo będzie spożywać owoc swoich rąk.
Ale biada niegodziwemu; źle mu się powiedzie, bo będzie mu dana odpłata za jego udział.
Ale biada niepobożnemu! źle mu będzie; albowiem odpłata rąk jego dana mu będzie.
Biada niegodziwemu! Będzie mu źle, odpłacą mu bowiem według czynów jego rąk.
Mój naród – jego niedorostki to ciemiężcy; zapanowały nad nim kobiety. Mój narodzie! Twoi przywódcy prowadzą na bezdroża, pokrzywili kierunek twoich ścieżek.
Książęta ludu mego są dziećmi, a niewiasty panują nad nimi. O ludu mój! ci, którzy cię wodzą, zwodzą cię, a drogę ścieżek twoich ukrywają.
Ciemięzcami mego ludu są dzieci i kobiety nim rządzą. O ludu mój! Twoi wodzowie cię zwodzą i niszczą drogę twoich ścieżek.
Zatem WIEKUISTY wzniesie się do rozprawy; stanie, aby sądzić narody.
Powstał Pan, aby sądził, stoi, aby sądził lud.
PAN powstał, aby się rozprawić, stoi, aby sądzić lud.
WIEKUISTY przyjdzie na sąd przeciwko starszym Swojego ludu i jego władcom. Przecież to wy spaśliście winnicę; w waszych domach jest krzywda biednego!
Pan przyjdzie na sąd przeciwko starszym ludu swego, i przeciwko książętom ich, a rzecze: Wyście spustoszyli winnicę moję, zdzierstwo z ubogiego w domach waszych.
PAN stawi na sąd starszych swego ludu i ich książąt: Wy spustoszyliście moją winnicę, w waszych domach znajduje się łup ubogich.
Czemu gnębicie Mój naród i ciemiężycie oblicze biednych? – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów.
Przeczże trzecie lud mój, a oblicza ubogich bijecie? mówi Pan, Pan zastępów.
Po co miażdżycie mój lud i uciskacie oblicza ubogich? mówi Pan BÓG zastępów.
I WIEKUISTY mówi: Ponieważ córy Cyonu stały się dumne, chodzą z zadartym karkiem oraz z ukosa spoglądając, chodzą drobnym krokiem, podzwaniając nogami,
I rzekł Pan: Iż się wynoszą córki Syońskie, a chodzą szyje wyciągnąwszy, i mrugając oczyma przechodzą się, a drobno postępując nogami swemi szelest czynią:
PAN powiedział: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, uwodzą oczami, a chodząc, drepczą i pobrzękują swoimi nogami;
dlatego Pan pokryje strupami ciemię córek Cyonu i WIEKUISTY obnaży ich srom.
Przetoż obłysi Pan wierzch głowy córek Syońskich, a Pan sromotę ich obnaży.
Dlatego Pan ogoli wierzch głowy córek Syjonu i PAN obnaży ich nagość.
Owego dnia Pan zabierze ozdobę sprzączek, siatki i półksiężyce,
Dnia onego odejmie Pan ochędóstwo podwiązek, także czepce i zawieszenia,
W tym dniu Pan odejmie ozdobne brzękadła od ich stóp, ich czepce i księżyce;
perły, naszyjniki i kwefy;
Piżmowe jabłka, i manele, i zatyczki,
Łańcuszki, bransolety i welony;
zawoje, łańcuszki, przepaski, pojemniki na perfumy i amulety,
Bieretki, i zapony, i bindy, i przedniczki, i nausznice;
Czapeczki, ozdoby u nóg, opaski, naszyjniki i kolczyki;
pierścienie oraz obrączki do nosa,
Pierścionki, i naczelniki,
Pierścionki i wisiorki na czołach;
godowe stroje, płaszczyki, chusteczki oraz torebki,
Odmienne szaty, i płaszczyki, i podwiki, i wacki,
Odświętne szaty, płaszcze, szale i torebki;
szyfony, zarzutki, lekkie okrycia i szale.
Zwierciadła, i rantuszki, i tkanki, i letniki.
Zwierciadełka, bisior, turbany i narzutki.
A wtedy zamiast przyjemnego zapachu będzie zgnilizna, zamiast przepaski powróz, zamiast sztucznych loków – łysina, zamiast narzutki – opasanie worem; i wypalone piętno zamiast piękności.
I będzie miasto wonnych rzeczy smród, a miasto pasa rozpasanie, a miasto utrefionych włosów łysina, a miasto szerokiej szaty opasanie worem, a miasto piękności ogorzelina.
I wtedy zamiast wonności będzie smród, zamiast pasa będzie rozdarcie, zamiast upiętych włosów będzie łysina, zamiast szerokiej szaty będzie przepasanie worem i zamiast piękna będzie oparzenie.
Twoi mężowie zginą od miecza, a twoja potęga w bitwie.
Mężowie twoi od miecza upadną, a mocarze twoi w bitwie.
Twoi mężczyźni polegną od miecza i twoi mocarze na wojnie.
Będą zawodzić, i utyskiwać jej bramy, i zasiądzie ogołocona na ziemi.
I zasmucą się, a płakać będą bramy jego, a spustoszony na ziemi siedzieć będzie.
Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.