Nowa Biblia Gdańska

Ewangelia Łukasza 23

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem całe ich mnóstwo powstało oraz poprowadziło go do Piłata.

bg

Tedy powstawszy wszystko mnóstwo ich, wiedli go do Piłata.

ubg

Wtedy całe to zgromadzenie powstało i zaprowadzili go do Piłata.

2
nbg

Zaczęli go też oskarżać, mówiąc: Odkryliśmy, że psuje lud oraz zakazuje dawać podatki cesarzowi. Także mówi o sobie, że jest Chrystusem Królem.

bg

I poczęli nań skarżyć, mówiąc: Tegośmy znaleźli, że odwraca lud i zakazuje dani dawać cesarzowi, powiadając: Że on jest Chrystusem królem.

ubg

I zaczęli go oskarżać, mówiąc: Zastaliśmy tego człowieka, jak odwracał naród i zakazywał płacić podatki cesarzowi, mówiąc, że on jest Chrystusem, królem.

3
nbg

Zaś Piłat go zapytał, mówiąc: Ty jesteś królem Żydów? A on, odpowiadając mu, rzekł: Ty mówisz.

bg

I pytał go Piłat, mówiąc: Tyżeś jest on król żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

ubg

Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? A on mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.

4
nbg

Więc Piłat powiedział do przedniejszych kapłanów oraz tłumów: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku.

bg

I rzekł Piłat do przedniejszych kapłanów i do ludu: Żadnej winy nie znajduję w tym człowieku.

ubg

Wtedy Piłat powiedział do naczelnych kapłanów i do ludu: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku.

5
nbg

A oni nalegali, mówiąc: Podburza lud, nauczając po całej Judei; począwszy od Galilei, aż do tutaj.

bg

Lecz się oni bardziej silili, mówiąc: Iż wzrusza lud, ucząc po wszystkiej Judzkiej ziemi, począwszy od Galilei aż dotąd.

ubg

Lecz oni jeszcze bardziej nastawali, mówiąc: Podburza lud, nauczając po całej Judei, począwszy od Galilei aż dotąd.

6
nbg

A Piłat, gdy usłyszał o Galilei, spytał, czy ten człowiek jest Galilejczykiem.

bg

Tedy Piłat usłyszawszy o Galilei, pytał, jeźliby był człowiekiem Galilejskim?

ubg

Kiedy Piłat usłyszał o Galilei, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem.

7
nbg

Zaś kiedy odkrył, że jest z terenu zwierzchności Heroda, odesłał go do Heroda nawet jego, będącego w tych dniach w Jerozolimie.

bg

A gdy się dowiedział, iż był z państwa Herodowego, odesłał go do Heroda, który też w Jeruzalemie był w one dni.

ubg

A gdy się dowiedział, że podlega władzy Heroda, odesłał go do Heroda, który w tych dniach również był w Jerozolimie.

8
nbg

A Herod, kiedy ujrzał Jezusa, bardzo się ucieszył, bowiem z powodu wieści o nim, od dość znacznego czasu chciał go zobaczyć. Miał też nadzieję zobaczyć jakiś cud, który się dokonuje przez niego.

bg

A Herod ujrzawszy Jezusa, uradował się bardzo; bo go z dawna pragnął widzieć, dlatego, iż wiele o nim słyszał, i spodziewał się, iż miał ujrzeć jaki cud od niego uczyniony.

ubg

Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem pragnął go zobaczyć, ponieważ wiele o nim słyszał i spodziewał się, że ujrzy jakiś cud przez niego dokonany.

9
nbg

Więc pytał go w licznych słowach, ale on nic mu nie odpowiadał.

bg

I pytał go wielą słów; ale mu on nic nie odpowiadał.

ubg

I zadawał mu wiele pytań, lecz on mu nic nie odpowiedział.

10
nbg

Zaś przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie stali, gwałtownie go oskarżając.

bg

A przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie stali, potężnie skarżąc nań.

ubg

A naczelni kapłani i uczeni w Piśmie stali tam i gwałtownie go oskarżali.

11
nbg

A Herod go zlekceważył, wyśmiał ze swoim wojskiem, odział go białą szatą i posłał Piłatowi.

bg

Ale wzgardziwszy nim Herod z żołnierstwem swem i naśmiawszy się z niego, oblekł go w szatę białą i odesłał go zaś do Piłata.

ubg

Wtedy Herod ze swymi żołnierzami wzgardził nim i naśmiewał się z niego, ubierając go w białą szatę, i odesłał z powrotem do Piłata.

12
nbg

Więc w tym dniu Herod i Piłat stali się z sobą przyjaciółmi, bo wcześniej byli względem siebie we wrogości.

bg

I stali się sobie przyjaciołmi Piłat z Herodem onegoż to dnia; bo sobie byli przedtem nieprzyjaciołmi.

ubg

W tym dniu Piłat i Herod stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem byli sobie wrogami.

13
nbg

Zaś Piłat zwołał przedniejszych kapłanów, przełożonych i lud,

bg

A Piłat zwoławszy przedniejszych kapłanów i przełożonych, i ludu,

ubg

A Piłat, zwoławszy naczelnych kapłanów, przełożonych oraz lud;

14
nbg

oraz do nich powiedział: Daliście mi człowieka jako tego, co odwraca lud. Więc oto ja, prowadząc wobec was śledztwo, nie znalazłem żadnej winy w tym człowieku. Nie przemawiajcie dłużej przeciw niemu.

bg

Rzekł do nich: Oddaliście mi tego człowieka, jakoby lud odwracał: a oto ja przed wami pytając go, żadnej winy nie znalazłem w tym człowieku z tego, co nań skarżycie;

ubg

Powiedział do nich: Przyprowadziliście mi tego człowieka jako podburzającego lud. Otóż ja przesłuchałem go wobec was i nie znalazłem w tym człowieku żadnej winy w sprawach, o które go oskarżacie;

15
nbg

A nawet Herod bo odesłałem was do niego – mówi, że oto nic równoważnego śmierci nie jest przez niego spełnione.

bg

Ale ani Herod, bom was odesłał do niego, a oto nic mu się godnego śmierci nie stało;

ubg

Ani też Herod. Odesłałem was bowiem do niego i nie znalazł w nim nic, co zasługiwałoby na śmierć.

16
nbg

Zatem skarcę go i uwolnię.

bg

Przetoż skarawszy wypuszczę go.

ubg

Ubiczuję go więc i wypuszczę.

17
nbg

Ale miał konieczność, by wypuścić im jednego na święto.

bg

A musiał im Piłat wypuszczać jednego na święto.

ubg

Piłat bowiem miał obowiązek wypuszczać im jednego więźnia na święto.

18
nbg

Więc wszyscy razem zakrzyknęli, mówiąc: Zgładź tego, a wypuść nam Barabasza;

bg

Tedy zawołało społem wszystko mnóstwo, mówiąc: Strać tego a wypuść nam Barabbasza!

ubg

Wtedy wszyscy razem zawołali: Strać tego człowieka, a wypuść nam Barabasza!

19
nbg

który był wsadzony do więzienia z powodu jakiejś zwady dokonanej w mieście oraz morderstwa.

bg

Który był dla niejakiego rozruchu w mieście uczynionego, i dla mężobójstwa wsadzony do więzienia.

ubg

Był on wtrącony do więzienia za jakiś rozruch wywołany w mieście i za zabójstwo.

20
nbg

Potem Piłat znowu przemówił, chcąc wypuścić Jezusa.

bg

Tedy Piłat znowu mówił, chcąc wypuścić Jezusa.

ubg

Wtedy Piłat znowu przemówił, chcąc wypuścić Jezusa.

21
nbg

Ale oni wołali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go.

bg

Ale oni przecię wołali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go!

ubg

Oni jednak wołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go!

22
nbg

Zaś on trzeci raz do nich powiedział: Cóż ten takiego złego uczynił? Nie znalazłem w nim żadnego powodu śmierci; zatem skarcę go i wypuszczę.

bg

A on po trzecie rzekł do nich: I cóż wżdy ten złego uczynił? Żadnej winy śmierci nie znalazłem w nim; przetoż skarawszy wypuszczę go.

ubg

A on po raz trzeci powiedział do nich: Cóż on złego uczynił? Nie znalazłem w nim nic, co zasługuje na śmierć. Ubiczuję go więc i wypuszczę.

23
nbg

Ale oni napierali wielkimi głosami, żądając jego ukrzyżowania. Nadto wzmagały się ich głosy oraz głosy przedniejszych kapłanów.

bg

A oni przecię nalegali głosy wielkimi, żądając, aby był ukrzyżowany; i zmacniały się głosy ich i przedniejszych kapłanów.

ubg

Lecz oni nalegali donośnym głosem, domagając się, aby go ukrzyżowano. I wzmagały się głosy ich i naczelnych kapłanów.

24
nbg

Więc Piłat zawyrokował, aby wykonać ich prośbę.

bg

A tak Piłat przysądził, aby się dosyć stało żądności ich.

ubg

Piłat więc zawyrokował, aby stało się według ich żądania.

25
nbg

A wypuścił im tego, o którego prosili, wsadzonego do więzienia z powodu zwady i morderstwa. Zaś Jezusa poddał ich woli.

bg

I wypuścił im onego, który był dla rozruchu i mężobójstwa wsadzony do więzienia, o którego prosili; ale Jezusa podał na wolę ich.

ubg

I uwolnił im tego, o którego prosili, a który został wtrącony do więzienia za rozruch i zabójstwo. Jezusa zaś zdał na ich wolę.

26
nbg

A kiedy go odprowadzili chwycili Szymona, pewnego Cyrenejczyka, który przychodził z pola, oraz nałożyli mu krzyż, aby niósł za Jezusem.

bg

Gdy go tedy wiedli, uchwyciwszy Szymona niektórego Cyrenejczyka, idącego z pola, włożyli nań krzyż, aby go niósł za Jezusem.

ubg

A gdy go prowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem.

27
nbg

Zaś towarzyszyła mu wielka mnogość ludu i niewiast, które go opłakiwały, i zawodziły.

bg

I szło za nim wielkie mnóstwo ludu i niewiast, które go płakały i narzekały.

ubg

I szło za nim wielkie mnóstwo ludzi i kobiet, które płakały nad nim i zawodziły.

28
nbg

Ale Jezus zwrócił się do nich i powiedział: Córki Jerozolimy, nie płaczcie nade mną, ale płaczcie same nad sobą i nad waszymi dziećmi.

bg

Ale Jezus obróciwszy się do nich, rzekł: Córki Jeruzalemskie! nie płaczcie nade mną, ale raczej same nad sobą płaczcie i nad dziatkami waszemi.

ubg

Ale Jezus zwrócił się do nich i powiedział: Córki Jerozolimy, nie płaczcie nade mną, ale raczej płaczcie nad sobą i nad waszymi dziećmi.

29
nbg

Bo oto przychodzą dni w których powiedzą: Szczęśliwe bezpłodne. I łona, które nie urodziły, i piersi, co nie karmiły.

bg

Albowiemci oto idą dni, których będą mówić: Błogosławione niepłodne i żywoty, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.

ubg

Oto bowiem idą dni, kiedy będą mówić: Błogosławione niepłodne, łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.

30
nbg

Wtedy zaczną mówić górom: Padnijcie na nas, a wzgórzom: Przykryjcie nas.

bg

Tedy poczną mówić górom: Padnijcie na nas! a pagórkom: Przykryjcie nas!

ubg

Wtedy zaczną mówić do gór: Padnijcie na nas! A do pagórków: Przykryjcie nas!

31
nbg

Gdyż jeśli to czynią wśród zielonego drzewa, co się stanie na wyniszczonym?

bg

Albowiem ponieważ się to na zielonem drzewie dzieje, a cóż będzie na suchem?

ubg

Bo jeśli na zielonym drzewie tak się dzieje, cóż będzie na suchym?

32
nbg

Ale byli z nim także prowadzeni dwaj różni złoczyńcy, aby zostali zabici.

bg

Wiedzieni też byli i inni dwaj złoczyńcy, aby wespół z nim straceni byli.

ubg

Prowadzono też dwóch innych, złoczyńców, aby razem z nim zostali straceni.

33
nbg

A gdy przyszli na miejsce zwane Czaszką tam go ukrzyżowali oraz owych złoczyńców, tego jednakże z prawej, a tego z lewej strony.

bg

A gdy przyszli na miejsce, które zowią trupich głów, tam go ukrzyżowali, i onych złoczyńców, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy.

ubg

A gdy przyszli na miejsce zwane Miejscem Czaszki, ukrzyżowali tam jego i złoczyńców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie.

34
nbg

Zaś Jezus powiedział: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą co czynią. A rozdzielając jego szaty rzucili losy.

bg

Tedy Jezus rzekł: Ojcze! odpuść im: boć nie wiedzą, co czynią. A rozdzieliwszy szaty jego, los o nie miotali.

ubg

Wtedy Jezus powiedział: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Potem podzielili jego szaty i rzucali o nie losy.

35
nbg

Stał też lud oraz się przypatrywał. Zaś przełożeni wyśmiewali się razem z nimi, mówiąc: Innych uratował, niech uratuje siebie, jeśli jest tym wybranym Pomazańcem Boga.

bg

I stał lud, przypatrując się, a naśmiewali się z niego i przełożeni z nimi, mówiąc: Inszych ratował, niechże ratuje samego siebie, jeźliże on jest Chrystus, on wybrany Boży.

ubg

A lud stał i przypatrywał się, i wraz z przełożonymi naśmiewał się z niego, mówiąc: Innych ratował, niech ratuje samego siebie, jeśli on jest Chrystusem, wybranym Boga.

36
nbg

Także żołnierze naśmiewali się z niego, przychodząc, podając mu ocet winny,

bg

Naśmiewali się też z niego i żołnierze, przystępując, a ocet mu podawając,

ubg

Naśmiewali się z niego również żołnierze, podchodząc i podając mu ocet;

37
nbg

oraz mówiąc: Jeśli ty jesteś królem Żydów, uratuj samego siebie.

bg

I mówiąc: Jeźliś ty jest król żydowski, ratujże samego siebie.

ubg

I mówili: Jeśli ty jesteś królem Żydów, ratuj samego siebie.

38
nbg

Był też napisany nad nim tytuł: Ten jest królem Żydów.

bg

A był też i napis napisany nad nim literami Greckiemi i Łacińskiemi i Żydowskiemi: Tenci jest on król żydowski.

ubg

Był też nad nim napis sporządzony w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest król Żydów.

39
nbg

Zaś jeden z zawieszonych złoczyńców spotwarzał go, mówiąc: Jeśli ty jesteś Chrystusem, uratuj siebie i nas.

bg

A jeden z onych złoczyńców, którzy z nim wisieli, urągał mu, mówiąc: Jeźliżeś ty jest Chrystus, ratujże siebie i nas.

ubg

A jeden z tych złoczyńców, którzy z nim wisieli, urągał mu: Jeśli ty jesteś Chrystusem, ratuj siebie i nas.

40
nbg

A drugi, odpowiadając, gromił go, mówiąc: Ty się nawet Boga nie boisz, że jesteś na tym samym sądzie?

bg

A odpowiadając drugi, gromił go mówiąc: I ty się Boga nie boisz, chociażeś jest w temże skazaniu?

ubg

Lecz drugi odezwał się, gromiąc go słowami: I ty się Boga nie boisz, chociaż ponosisz tę samą karę?

41
nbg

My jednak sprawiedliwie, bo odbieramy równoważną zapłatę za to, co zrobiliśmy; ale ten nic grzesznego nie uczynił.

bg

A myć zaiste sprawiedliwie; (bo godną zapłatę za uczynki nasze bierzemy;) ale ten nic złego nie uczynił.

ubg

My doprawdy sprawiedliwie, bo odbieramy należną zapłatę za nasze uczynki, ale on nic złego nie zrobił.

42
nbg

Powiedział też Jezusowi: Przypomnij mnie sobie, Panie, gdy przybędziesz do twojego królestwa.

bg

I rzekł do Jezusa: Panie! pomnij na mnie, gdy przyjdziesz do królestwa twego.

ubg

I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.

43
nbg

Zaś Jezus mu powiedział: Zaprawdę, powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.

bg

A Jezus mu rzekł: Zaprawdę powiadam tobie, dziś ze mną będziesz w raju.

ubg

A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju.

44
nbg

A było już około szóstej godziny dnia, lecz powstała ciemność na całej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

bg

A było około szóstej godziny, i stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do godziny dziewiątej.

ubg

A było około godziny szóstej i ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

45
nbg

Więc znajdując się w ciemnościach słońca, rozdarła się też w środku zasłona Świątyni.

bg

I zaćmiło się słońce, a zasłona kościelna rozerwała się w pół.

ubg

I zaćmiło się słońce, a zasłona świątyni rozerwała się przez środek.

46
nbg

A Jezus zawołał wielkim głosem, mówiąc: Ojcze, w Twoje ręce powierzam mego ducha; to powiedział i skonał.

bg

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, rzekł: Ojcze! w ręce twoje polecam ducha mojego; a to rzekłszy, skonał.

ubg

Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w twoje ręce powierzam mego ducha. Gdy to powiedział, skonał.

47
nbg

Zaś setnik widząc co się stało, oddał chwałę Bogu, mówiąc: Zaprawdę, to był sprawiedliwy człowiek.

bg

A widząc setnik, co się działo, chwalił Boga, mówiąc: Zaprawdę człowiek to był sprawiedliwy.

ubg

A setnik, widząc, co się działo, chwalił Boga, mówiąc: Istotnie, to był sprawiedliwy człowiek.

48
nbg

Całe też, przybyłe na to widowisko tłumy, gdy zobaczyły co się stało, wracały, bijąc się w swoje piersi.

bg

Także i wszystek lud, który się był zszedł na to dziwowisko, widząc, co się działo, bijąc się w piersi swoje, wracał się.

ubg

Także i wszyscy ludzie, którzy zeszli się na to widowisko, gdy zobaczyli, co się stało, bili się w piersi i zawracali.

49
nbg

A wszyscy jego znajomi i niewiasty, które towarzyszyły mu z Galilei, oglądali to, stojąc z daleka.

bg

A znajomi jego wszyscy z daleka stali, i niewiasty, które za nim były przyszły z Galilei, przypatrując się temu.

ubg

Wszyscy zaś jego znajomi stali z daleka, przypatrując się temu, również kobiety, które przyszły za nim z Galilei.

50
nbg

I oto mąż z Arymatei, miasta Żydów, imieniem Józef, będący mężem hojnym i sprawiedliwym,

bg

A oto mąż, imieniem Józef, który był senatorem, mąż dobry i sprawiedliwy,

ubg

A był tam człowiek imieniem Józef, który był członkiem Rady, człowiek dobry i sprawiedliwy.

51
nbg

który nie zgadzał się z ich planem, postępowaniem, i który oczekiwał Królestwa Boga;

bg

Który był nie zezwolił na radę i na uczynek ich, z Arymatyi, miasta Judzkiego, który też oczekiwał królestwa Bożego;

ubg

Nie zgadzał się on z ich uchwałą i czynem. Pochodził z Arymatei, miasta żydowskiego, i oczekiwał królestwa Bożego.

52
nbg

ten przyszedł do Piłata, i poprosił o ciało Jezusa.

bg

Ten przyszedłszy do Piłata, prosił o ciało Jezusowe.

ubg

Przyszedł on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

53
nbg

Zaś gdy je zdjął, owinął je prześcieradłem oraz położył je w wykutym w skale grobowcu, gdzie jeszcze nikt nie był położony.

bg

I zdjąwszy je, obwinął je prześcieradłem a położył je w grobie w opoce wykowanym, w którym jeszcze nikt nigdy nie był położony.

ubg

Zdjął je, owinął płótnem i położył w grobowcu wykutym w skale, w którym jeszcze nikt nigdy nie był złożony.

54
nbg

A był dzień Przygotowania i rozbłyskał gwiazdami odpoczynek.

bg

A był dzień przygotowania, i sabat nastawał.

ubg

A był to dzień przygotowania i zbliżał się szabat.

55
nbg

Ale też towarzyszące niewiasty, przybyłe z Galilei, które były razem z nim, obejrzały grobowiec oraz jak zostało położone jego ciało.

bg

Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego.

ubg

Poszły też za nim kobiety, które przybyły z nim z Galilei. Zobaczyły grobowiec i jak złożono jego ciało.

56
nbg

Potem wróciły oraz przygotowały wonności i olejki; a w odpoczynek ustały według przykazania.

bg

A wróciwszy się, nagotowały wonnych rzeczy i maści; ale w sabat odpoczęły według przykazania.

ubg

A gdy wróciły, przygotowały wonności i olejki. Lecz w szabat odpoczywały zgodnie z przykazaniem.