Nowa Biblia Gdańska
Ewangelia Łukasza 24
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zaś pierwszego dnia tygodnia, głębokim świtem, przyszły do grobu niosąc wonności, które przygotowały, i jakieś inne z nimi.
A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;
Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety;
znalazły kamień odtoczony od grobowca.
I znalazły kamień odwalony od grobu.
I zastały kamień odwalony od grobowca.
A kiedy weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa.
A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.
A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.
Więc w ich zakłopotaniu względem tego, zdarzyło się także, że oto stanęli przy nich dwaj mężowie w lśniących szatach.
I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.
A gdy zakłopotały się z tego powodu, nagle dwaj mężowie stanęli przy nich w lśniących szatach.
Zaś one stały się przestraszone, a gdy schyliły twarze ku ziemi, powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego pośród umarłych?
A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?
I przestraszone, schyliły twarze ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?
Nie jest tutaj, lecz wstał. Pamiętajcie jak wam powiedział, kiedy był jeszcze w Galilei,
Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,
Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei:
i mówił o Synu Człowieka, że musi zostać wydanym w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowanym, a w trzecim dniu powstać.
Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.
Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.
Zatem przypomniały sobie jego słowa.
I wspomniały na słowa jego.
I przypomniały sobie jego słowa.
I wróciły od grobu oraz oznajmiły to wszystko jedenastu, i wszystkim pozostałym.
A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.
A wróciwszy od grobu, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym.
A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria Jakóba; lecz także owe inne z nimi mówiły do apostołów.
A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.
A były to: Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.
Lecz te słowa wypowiadane wobec nich, wydawały się jak głupstwo, zatem im nie wierzyli.
Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.
Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im.
Zaś Piotr wstał, pobiegł do grobowca, zaglądnął i widzi same leżące prześcieradła; więc odszedł do siebie, dziwiąc się tej sprawie, która się dokonywała.
Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.
Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało.
I oto dwaj z nich, w tym samym dniu szli do miasteczka oddalonego sześćdziesiąt stadionów od Jerozolimy, które zwano Emaus.
A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.
A tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.
Ci także rozmawiali ze sobą o tych wszystkich sprawach, które się stały.
A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.
I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się stało.
A w czasie ich rozmowy oraz dociekań wydarzyło się, że sam Jezus się zbliżył oraz szedł razem z nimi.
I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.
A gdy tak rozmawiali i wspólnie się zastanawiali, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi.
Ale ich oczy były trzymane, by go nie rozpoznali.
Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.
Lecz ich oczy były zakryte, żeby go nie poznali.
Także powiedział do nich: Jakie to słowa, które idąc, rozważacie między sobą?
I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?
I zapytał ich: Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze? Dlaczego jesteście smutni?
Zaś odpowiadając, jeden imieniem Kleofas, rzekł do niego: Ty jedyny jesteś przybyszem w pobliże Jerozolimy, a nie wiesz o tych sprawach, które się w tych dniach w niej dokonały?
A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?
A jeden z nich, któremu było na imię Kleofas, odpowiedział mu: Czy jesteś tylko przychodniem w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach stało?
Więc im powiedział: Jakich? A oni mu powiedzieli: Tych odnośnie Jezusa Nazareńczyka, który był mężem prorokiem, mocnym w dziele i słowie przed Bogiem, oraz przed całym ludem.
I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;
I zapytał ich: O czym? A oni mu odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem;
Lecz także o tym, jak go przedniejsi kapłani i nasi przełożeni wydali na wyrok śmierci, więc go ukrzyżowali.
A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.
Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali.
A myśmy się spodziewali, że on jest tym, co ma wykupić Israela. Lecz właśnie razem z tymi wszystkimi sprawami dziś mija ten trzeci dzień od którego to się stało.
A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.
A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak to się stało.
Ale zdumiały nas pewne niewiasty, z naszych, które były wcześniej przy grobie;
Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;
Nadto niektóre z naszych kobiet zdumiały nas: były wcześnie rano przy grobie;
a kiedy nie znalazły ciała, przyszły mówiąc, że zobaczyły wizję aniołów, którzy powiadają, że on żyje.
A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.
A nie znalazłszy jego ciała, przyszły, mówiąc, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, iż on żyje.
Więc niektórzy z naszych chodzili do grobowca i tak znaleźli, jak powiedziały niewiasty; ale jego nie zobaczyli.
I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.
Wówczas niektórzy z naszych poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły kobiety, ale jego nie widzieli.
A on do nich rzekł: O nierozsądni oraz powolni sercem, by wierzyć dzięki tym wszystkim sprawom, które zapowiedzieli prorocy.
Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!
Wtedy on powiedział do nich: O głupi i serca nieskorego do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy!
Czyż Chrystus nie miał tego wycierpieć oraz wejść do swej chwały?
Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?
Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały?
I począwszy od Mojżesza oraz od wszystkich proroków, wytłumaczył im we wszystkich Pismach odnośnie jego samego.
A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.
I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co było o nim napisane we wszystkich Pismach.
Zbliżyli się też do miasteczka, gdzie szli, a on utrzymywał, że idzie dalej.
I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.
I zbliżyli się do wsi, do której szli, a on zachowywał się tak, jakby miał iść dalej.
Zatem go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo jest ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Więc wszedł, by z nimi zostać.
Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.
Lecz oni go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo zbliża się wieczór i dzień się już kończy. Wszedł więc, aby z nimi zostać.
Także się wydarzyło, kiedy on położył się z nimi u stołu, że wziął chleb, uwielbił Boga, a gdy połamał podał im.
I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.
A gdy siedział z nimi za stołem, wziął chleb, pobłogosławił i łamiąc, podawał im.
Zostały też otwarte ich oczy, więc go poznali; lecz on został ukryty od nich z dala.
I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.
Wtedy otworzyły się im oczy i poznali go, lecz on zniknął im z oczu.
Mówili też między sobą: Czyż nasze serce nie było w nas płonące, kiedy nam mówił w drodze i gdy nam Pisma otwierał?
I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?
I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma?
I o tej samej godzinie wstali, wrócili do Jerozolimy oraz znaleźli zebranych jedenastu, i tych innych z nimi,
A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,
A wstawszy o tej godzinie, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli.
co mówili, że istotnie Pan się podniósł oraz ukazał się Szymonowi.
Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.
Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.
A oni opowiedzieli to, co się wydarzyło w drodze oraz jak go poznali przy łamaniu chleba.
A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.
Oni zaś opowiedzieli, co się stało w drodze i jak go poznali przy łamaniu chleba.
Zaś kiedy to mówili, sam Jezus stanął w ich środku i im powiedział: Pokój wam.
A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!
A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam.
Ale spłoszeni i przestraszeni uważali, że widzą ducha.
A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.
A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha.
Więc im powiedział: Dlaczego jesteście wstrząśnięci i czemu myśli wznoszą się w waszym sercu?
I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?
I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach?
Oglądajcie moje ręce i moje stopy, że ja nim jestem; pomacajcie mnie i zobaczcie, gdyż duch nie ma cielesnej natury oraz kości, jak widzicie, że ja mam.
Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.
Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam.
A gdy to rzekł pokazał im ręce i stopy.
A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.
Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.
A kiedy oni jeszcze nie wierzyli oraz z radości się dziwili, powiedział im: Macie tu coś jadalnego?
Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia?
Zaś oni podali mu część pieczonej ryby oraz z plastra pszczelego miodu.
A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.
I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu.
Więc wziął oraz wobec nich zjadł.
A on wziąwszy, jadł przed nimi.
A on wziął i jadł przy nich.
Ale do nich rzekł: To są słowa, które do was powiedziałem, gdy byłem jeszcze z wami: Jest konieczne, aby wypełnić wszystko, co o mnie napisane w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach.
I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.
Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.
Wtedy otworzył ich umysł, by rozumieli Pisma.
Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.
Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma.
Powiedział im także: Tak jest napisane więc Chrystus tak musiał cierpieć, a trzeciego dnia powstać z martwych.
I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;
I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;
Dzięki jego Imieniu aż do wszystkich narodów, począwszy od Jerozolimy ma też zostać podana do wiadomości skrucha i odpuszczenie grzechów.
I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.
I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.
Zaś wy jesteście tego świadkami.
A wy jesteście świadkami tego.
A wy jesteście tego świadkami.
A oto ja wysyłam do was obietnicę mojego Ojca; ale zostańcie w mieście Jerozolimie, aż nie będziecie odziani mocą z wysokości.
A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.
A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka.
Wyprowadził ich też na zewnątrz, aż do Betanii, podniósł swoje ręce oraz wielbił im Boga.
I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.
I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich.
I w czasie, gdy on im wielbił, stało się, że rozstał się z nimi oraz został zabrany do niebios.
I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.
A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba.
A oni mu się pokłonili oraz z wielką radością wrócili do Jerozolimy.
A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.
A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością.
Z powodu tego wszystkiego byli także w Świątyni, chwaląc i wielbiąc Boga. Amen.
I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.
I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.