Nowa Biblia Gdańska
Ewangelia Marka 15
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A przez rano przedniejsi kapłani uczynili naradę ze starszymi, z uczonymi w Piśmie i całą radą, po czym związali Jezusa, odprowadzili go oraz wydali Piłatowi.
Wczesnym rankiem naczelni kapłani, naradziwszy się razem ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całą Radą, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.
Więc Piłat go zapytał: Ty jesteś królem Żydów? Zaś on, odpowiadając mu, mówi: Ty się wypowiedziałeś.
A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? On mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.
A przedniejsi kapłani wiele go oskarżali; ale on nic nie powiedział.
I oskarżali go naczelni kapłani o wiele rzeczy, ale on nic nie odpowiedział.
Zaś Piłat znowu go pytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, jak wiele świadczą przeciwko tobie.
Wtedy Piłat znowu go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak wiele zeznają przeciwko tobie.
A Jezus nic nie odpowiedział, tak, że Piłat się dziwił.
Jezus jednak nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.
Lecz na święto wypuszczał im jednego więźnia; tego, o którego prosili.
Na święto miał on zwyczaj wypuszczać im jednego więźnia, o którego prosili.
A był jeden, zwany Barabaszem, związany ze współwinnymi rozruchów, którzy w zamieszkach popełnili morderstwo.
A był jeden, zwany Barabaszem, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów popełnili zabójstwo.
Więc lud wystąpił, zawołał i zaczął prosić, aby im czynił jak zawsze.
I tłum zaczął wołać i prosić, żeby zrobił to, co zawsze dla nich robił.
Zaś Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecie, wypuszczę wam króla Żydów?
Lecz Piłat im odpowiedział: Chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?
Gdyż wiedział, że przedniejsi kapłani wydali go z zawiści.
Wiedział bowiem, że naczelni kapłani wydali go z zawiści.
Zaś przedniejsi kapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza.
Ale naczelni kapłani podburzyli tłum, żeby raczej wypuścił im Barabasza.
A Piłat, znowu odpowiadając, mówi im: Zatem co chcecie abym uczynił temu, którego nazywacie królem Żydów?
A Piłat znowu im odpowiedział: Cóż więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie królem Żydów?
Ale oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
Zaś Piłat im powiedział: Co bowiem, złego uczynił? Ale oni mocniej zawołali: Ukrzyżuj go!
Wtedy Piłat zapytał: Cóż on złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Ukrzyżuj go!
Więc Piłat, chcąc uczynić satysfakcję tłumowi, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał, aby został ukrzyżowany.
Piłat więc, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał im na ukrzyżowanie.
A żołnierze zaprowadzili go do wewnątrz dziedzińca, to jest do pretorium, i zwołują całą kohortę.
Żołnierze wprowadzili go do sali, czyli do ratusza, i zwołali cały oddział.
Stroją go także szkarłatem oraz po upleceniu, wkładają mu wieniec cierniowy.
Potem ubrali go w purpurę, a uplótłszy koronę z cierni, włożyli mu na głowę.
Zaczęli go też pozdrawiać: Bądź pozdrowiony królu Żydów!
I zaczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!
I trzciną bili jego głowę, opluwali go, i kłaniali mu się zginając kolana.
Bili go trzciną po głowie i pluli na niego, a upadając na kolana, oddawali mu pokłon.
A kiedy go wyśmiali, rozebrali go ze szkarłatu oraz ubrali go w jego szaty. I go odprowadzają, aby go ukrzyżować.
A gdy go wyszydzili, zdjęli z niego purpurę, ubrali go w jego własne szaty i wyprowadzili na ukrzyżowanie.
Zmuszają także pewnego przechodnia, idącego z pola Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, aby poniósł jego krzyż.
I przymusili przechodzącego obok niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł jego krzyż.
A prowadzą go do miejsca nazywanego Golgota, co jest tłumaczone Miejsce Czaszki.
I przyprowadzili go na miejsce zwane Golgotą, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.
Dawali mu też pić wino zaprawione mirrą, ale on nie przyjął.
Dawali mu do picia wino z mirrą, ale go nie przyjął.
I go ukrzyżowali, rozdzielając jego szaty oraz rzucając o nie los, co kto miałby wziąć.
A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając o nie losy, by rozstrzygnąć, co kto ma wziąć.
A była trzecia godzina, kiedy go ukrzyżowali.
A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.
Był też wyryty nad nim tytuł jego winy: Król Żydów.
Był też napis z podaniem jego winy: Król Żydów.
Nadto ukrzyżowali z nim dwóch rozbójników; jednego z prawej, a drugiego z lewej jego strony.
I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.
Więc wypełniło się Pismo, mówiące: Z niegodziwcami jest policzony.
Tak wypełniło się Pismo, które mówi: Zaliczono go w poczet złoczyńców.
A ci, co obok przechodzili mu bluźnili, kiwając swoimi głowami oraz mówiąc: Ej! Ty, co obalasz Świątynię i budujesz ją w trzech dniach!
A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami i mówiąc: Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz;
Uratuj sam siebie i zstąp z krzyża!
Ratuj samego siebie i zejdź z krzyża!
Podobnie przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie, wyśmiewając się między sobą, mówili: Innych uratował, a samego siebie uratować nie może.
Podobnie naczelni kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się, mówili między sobą: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może.
Niech teraz Chrystus, król Israela zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Także mu urągali ci, co zostali razem z nim ukrzyżowani.
Niech Chrystus, król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, żebyśmy ujrzeli i uwierzyli. Urągali mu także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani.
Zaś gdy była szósta godzina, w całym kraju stała się ciemność, aż do godziny dziewiątej.
A gdy była szósta godzina, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.
A o dziewiątej godzinie Jezus zawołał wielkim głosem, mówiąc: Eli, Eli, lama sabachthani? To jest, tłumacząc: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?
O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachthani? co się tłumaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?
A niektórzy z obok stojących, kiedy to usłyszeli, mówili: Oto woła Eliasza.
A niektórzy ze stojących tam ludzi, usłyszawszy to, mówili: Woła Eliasza.
I ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem winnym, włożył ją na trzcinę, i dawał mu pić, mówiąc: Pozwólcie, patrzmy czy Eliasz nadchodzi, aby go ściągnąć.
Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Przestańcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.
Zaś Jezus zawołał wielkim głosem i oddał ducha.
A Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.
Rozerwała się także na dwoje zasłona Świątyni, od góry aż do dołu.
I rozerwała się na pół zasłona świątyni, od góry aż do dołu.
Zaś setnik, stojący naprzeciwko niego, słysząc, że to wykrzyknął i oddał ducha, powiedział: Prawdziwie ten człowiek był Synem Boga.
A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że tak wołając, oddał ducha, powiedział: Ten człowiek prawdziwie był Synem Bożym.
Ale były też patrzące z dala niewiasty, wśród których była Maria Magdalena, Maria matka małego Jakóba i Jozesa oraz Salome,
Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, oraz Salome.
które kiedy był w Galilei, towarzyszyły mu i mu służyły. Nadto wiele innych, co razem z nim weszły do Jerozolimy.
One to, gdy jeszcze był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu. Było też wiele innych, które wraz z nim przyszły do Jerozolimy.
A gdy już nastał wieczór ponieważ było Przygotowanie, będące przed odpoczynkiem
A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór;
przyszedł Józef z Arymathei, wybitny radca, który sam wyczekiwał Królestwa, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
Przyszedł Józef z Arymatei, ważny członek Rady, który sam też oczekiwał królestwa Bożego, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
Zaś Piłat się zdziwił, że już umarł, po czym zawołał setnika i go spytał, czy dawno zginął?
A Piłat zdziwił się, że już nie żyje, i zawoławszy setnika, zapytał go, czy dawno umarł.
A kiedy się dowiedział od setnika, podarował ciało Józefowi
I upewniony przez setnika, wydał ciało Józefowi.
Zaś on kupił sukno, zdjął go, owinął suknem oraz położył go w grobowcu, który był wyciosany ze skały. Zatoczył też kamień na drzwi grobowca.
Ten kupił płótno, zdjął go, owinął płótnem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale, a przed wejście do grobowca zatoczył kamień.
A Maria Magdalena oraz Maria Jozesa patrzały, gdzie został położony.
A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, patrzyły, gdzie go złożono.