Nowa Biblia Gdańska
Ewangelia Marka 3
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I znowu wszedł do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.
Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.
Więc go obserwowali, by go oskarżyć, o ile uzdrowi w szabat.
I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.
I mówi owemu człowiekowi, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek.
I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.
Nadto im mówi: Wolno w szabat szlachetnie czynić, czy źle czynić; uratować duszę, czy zabić? Ale oni milczeli.
I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.
Więc rozejrzał się po nich z oburzeniem, zasmucił się nad ich nieczułością serca i mówi owemu człowiekowi: Wyciągnij rękę. Zatem wyciągnął; a jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga.
Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.
A faryzeusze wyszli i zaraz zawiązali przeciwko niemu spisek z Herodianami, aby go zgładzić.
Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.
Zaś Jezus odszedł ze swoimi uczniami ku morzu, a wielkie rzesze za nim z Galilei i z Judei,
Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,
z Jerozolimy, z Idumei, zza Jordanu, oraz z pobliża Tyru i Sydonu. Przyszły do niego wielkie rzesze, słysząc, jak głośne rzeczy czynił.
I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.
Zatem powiedział swoim uczniom by stale, z powodu tłumu, była w pogotowiu dla niego łódka, aby go nie cisnęli.
I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.
Gdyż ci, którzy mieli choroby, nękali go, by się go dotknąć; bo wielu uzdrowił.
Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.
A kiedy go widziały nieczyste duchy, przypadały do niego i krzyczały, mówiąc: Ty jesteś Synem Boga.
A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!
Więc często je gromił, aby go nie czyniły jawnym.
Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.
Także wchodzi na górę oraz woła do siebie tych, których sam chciał; zatem do niego przyszli.
I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.
A wywołał dwunastu, aby mogli być z nim; by mógł ich posłać głosić,
I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:
by mieli moc uzdrawiać choroby oraz wyrzucać demony.
I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:
Szymona, któremu dodał imię Piotr;
Szymona, któremu imię dał Piotr;
Jakóba syna Zebedeusza oraz brata Jakóba Jana, którym sam dodał imię Boanerges, to jest Synowie Grzmotu;
I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);
Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakóba syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka,
I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;
i Judasa Iszkariotę, który go wydał.
I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.
I przychodzi do domu. Więc znowu zgromadza się tłum, tak, że nie mogli nawet zjeść chleba.
I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.
A ci z jego strony to usłyszeli oraz wyszli go chwycić, bo mówili, że stracił rozum.
A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.
Zaś uczeni w Piśmie, którzy zeszli z Jerozolimy mówili, że ma Beelzebuba i że przez przywódcę demonów wyrzuca demony.
A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.
Więc przywołał ich i mówił im w podobieństwach: Jak może szatan wyrzucać szatana?
I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?
A jeśli jakieś królestwo zostanie podzielone przeciw sobie to królestwo nie może się utrzymać.
A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.
I jeśli dom zostanie podzielony przeciw sobie ten dom nie będzie mógł się utrzymać.
I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.
Zatem jeśli szatan powstał przeciwko sobie i został podzielony, nie może się utrzymać, ale ma koniec.
Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.
Nikt nie może wejść do domu mocarza i jego sprzęt rozgrabić, jeśli wpierw by nie związał mocarza, a potem jego dom rozgrabi.
Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.
Zaprawdę, mówię wam, że wszystkie błędy i bluźnierstwo zostaną odpuszczone synom ludzi;
Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;
ale kto by bluźnił względem Ducha Świętego, nie ma odpuszczenia na wieczność, lecz winien jest wiecznego oddzielenia.
Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.
Gdyż mówili: Ma nieczystego ducha.
Bo mówili: Ma ducha nieczystego.
Potem przyszli bracia i jego matka, oraz stojąc na zewnątrz posłali do niego i go wołali.
Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.
A tłum siedział dokoła niego, zatem mu powiedzieli: Oto twoja matka i twoi bracia szukają cię na zewnątrz.
A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.
Ale im odpowiedział, mówiąc: Któż jest moją matką i mymi braćmi?
Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?
I spojrzał po tych, którzy wokół niego siedzieli kołem oraz mówi: Oto moja matka i moi bracia.
A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!
Kto by bowiem uczynił wolę Boga, ten jest moim bratem, siostrą i matką.
Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.