Nowa Biblia Gdańska

Ewangelia Marka 3

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

I znowu wszedł do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.

bg

Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.

ubg

I wszedł znowu do synagogi. A był tam człowiek, który miał uschłą rękę.

2
nbg

Więc go obserwowali, by go oskarżyć, o ile uzdrowi w szabat.

bg

I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.

ubg

I obserwowali go, czy uzdrowi go w szabat, aby go oskarżyć.

3
nbg

I mówi owemu człowiekowi, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek.

bg

I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.

ubg

Wtedy powiedział do człowieka, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek!

4
nbg

Nadto im mówi: Wolno w szabat szlachetnie czynić, czy źle czynić; uratować duszę, czy zabić? Ale oni milczeli.

bg

I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.

ubg

A do nich powiedział: Czy wolno w szabat czynić dobrze czy źle? Ocalić życie czy zabić? Lecz oni milczeli.

5
nbg

Więc rozejrzał się po nich z oburzeniem, zasmucił się nad ich nieczułością serca i mówi owemu człowiekowi: Wyciągnij rękę. Zatem wyciągnął; a jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga.

bg

Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.

ubg

Wtedy spojrzał po nich z gniewem i zasmucony zatwardziałością ich serca, powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę! Wyciągnął, a jego ręka znowu stała się zdrowa jak i druga.

6
nbg

A faryzeusze wyszli i zaraz zawiązali przeciwko niemu spisek z Herodianami, aby go zgładzić.

bg

Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.

ubg

Wówczas faryzeusze wyszli i zaraz odbyli naradę z herodianami przeciwko niemu, w jaki sposób go zgładzić.

7
nbg

Zaś Jezus odszedł ze swoimi uczniami ku morzu, a wielkie rzesze za nim z Galilei i z Judei,

bg

Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,

ubg

Jezus zaś ze swymi uczniami odszedł nad morze, a wielkie mnóstwo ludzi szło za nim z Galilei i Judei;

8
nbg

z Jerozolimy, z Idumei, zza Jordanu, oraz z pobliża Tyru i Sydonu. Przyszły do niego wielkie rzesze, słysząc, jak głośne rzeczy czynił.

bg

I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.

ubg

Z Jerozolimy, Idumei i Zajordania. Również spośród tych, którzy mieszkali w okolicach Tyru i Sydonu, przyszło do niego mnóstwo ludzi, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił.

9
nbg

Zatem powiedział swoim uczniom by stale, z powodu tłumu, była w pogotowiu dla niego łódka, aby go nie cisnęli.

bg

I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.

ubg

I nakazał swoim uczniom, aby zawsze mieli przygotowaną łódkę, ze względu na tłum, aby nie napierał na niego.

10
nbg

Gdyż ci, którzy mieli choroby, nękali go, by się go dotknąć; bo wielu uzdrowił.

bg

Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.

ubg

Wielu bowiem uzdrowił, tak że wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do niego, aby go dotknąć.

11
nbg

A kiedy go widziały nieczyste duchy, przypadały do niego i krzyczały, mówiąc: Ty jesteś Synem Boga.

bg

A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!

ubg

A duchy nieczyste na jego widok padały przed nim i wołały: Ty jesteś Synem Bożym!

12
nbg

Więc często je gromił, aby go nie czyniły jawnym.

bg

Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.

ubg

Lecz on surowo im nakazywał, żeby go nie ujawniały.

13
nbg

Także wchodzi na górę oraz woła do siebie tych, których sam chciał; zatem do niego przyszli.

bg

I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.

ubg

Potem wszedł na górę i wezwał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do niego.

14
nbg

A wywołał dwunastu, aby mogli być z nim; by mógł ich posłać głosić,

bg

I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:

ubg

I ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie;

15
nbg

by mieli moc uzdrawiać choroby oraz wyrzucać demony.

bg

I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:

ubg

I aby mieli moc uzdrawiania chorób i wypędzania demonów.

16
nbg

Szymona, któremu dodał imię Piotr;

bg

Szymona, któremu imię dał Piotr;

ubg

Ustanowił Szymona, któremu nadał imię Piotr;

17
nbg

Jakóba syna Zebedeusza oraz brata Jakóba Jana, którym sam dodał imię Boanerges, to jest Synowie Grzmotu;

bg

I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);

ubg

Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu;

18
nbg

Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakóba syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka,

bg

I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;

ubg

Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka;

19
nbg

i Judasa Iszkariotę, który go wydał.

bg

I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.

ubg

I Judasza Iskariotę, który go wydał.

20
nbg

I przychodzi do domu. Więc znowu zgromadza się tłum, tak, że nie mogli nawet zjeść chleba.

bg

I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.

ubg

Potem przyszli do domu. I znowu zgromadził się tłum, tak że nie mogli nawet zjeść chleba.

21
nbg

A ci z jego strony to usłyszeli oraz wyszli go chwycić, bo mówili, że stracił rozum.

bg

A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.

ubg

A gdy jego bliscy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić. Mówili bowiem: Odszedł od zmysłów.

22
nbg

Zaś uczeni w Piśmie, którzy zeszli z Jerozolimy mówili, że ma Beelzebuba i że przez przywódcę demonów wyrzuca demony.

bg

A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.

ubg

A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: Ma Belzebuba i przez władcę demonów wypędza demony.

23
nbg

Więc przywołał ich i mówił im w podobieństwach: Jak może szatan wyrzucać szatana?

bg

I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?

ubg

I przywoławszy ich do siebie, mówił do nich w przypowieściach: Jakże szatan może wypędzać szatana?

24
nbg

A jeśli jakieś królestwo zostanie podzielone przeciw sobie to królestwo nie może się utrzymać.

bg

A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.

ubg

Jeśli królestwo jest podzielone wewnętrznie, to takie królestwo nie może przetrwać.

25
nbg

I jeśli dom zostanie podzielony przeciw sobie ten dom nie będzie mógł się utrzymać.

bg

I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.

ubg

I jeśli dom jest podzielony wewnętrznie, to taki dom nie będzie mógł przetrwać.

26
nbg

Zatem jeśli szatan powstał przeciwko sobie i został podzielony, nie może się utrzymać, ale ma koniec.

bg

Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.

ubg

Jeśli więc szatan powstał przeciwko sobie samemu i jest podzielony, nie może przetrwać, ale to jego koniec.

27
nbg

Nikt nie może wejść do domu mocarza i jego sprzęt rozgrabić, jeśli wpierw by nie związał mocarza, a potem jego dom rozgrabi.

bg

Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.

ubg

Nikt nie może wejść do domu mocarza i zagrabić jego własności, jeśli najpierw nie zwiąże tego mocarza; wtedy ograbi jego dom.

28
nbg

Zaprawdę, mówię wam, że wszystkie błędy i bluźnierstwo zostaną odpuszczone synom ludzi;

bg

Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;

ubg

Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, którymi bluźnią synowie ludzcy, będą im przebaczone.

29
nbg

ale kto by bluźnił względem Ducha Świętego, nie ma odpuszczenia na wieczność, lecz winien jest wiecznego oddzielenia.

bg

Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.

ubg

Kto jednak bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie dostąpi przebaczenia, ale podlega karze wiecznego potępienia.

30
nbg

Gdyż mówili: Ma nieczystego ducha.

bg

Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

ubg

Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

31
nbg

Potem przyszli bracia i jego matka, oraz stojąc na zewnątrz posłali do niego i go wołali.

bg

Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.

ubg

Wtedy przyszli jego bracia i matka, a stojąc przed domem, posłali po niego, wzywając go.

32
nbg

A tłum siedział dokoła niego, zatem mu powiedzieli: Oto twoja matka i twoi bracia szukają cię na zewnątrz.

bg

A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.

ubg

A tłum siedział wokół niego. I powiedzieli mu: Oto twoja matka i twoi bracia są przed domem i szukają cię.

33
nbg

Ale im odpowiedział, mówiąc: Któż jest moją matką i mymi braćmi?

bg

Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?

ubg

Lecz on im odpowiedział: Któż jest moją matką i moimi braćmi?

34
nbg

I spojrzał po tych, którzy wokół niego siedzieli kołem oraz mówi: Oto moja matka i moi bracia.

bg

A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!

ubg

A spojrzawszy po tych, którzy siedzieli wokół niego, powiedział: Oto moja matka i moi bracia!

35
nbg

Kto by bowiem uczynił wolę Boga, ten jest moim bratem, siostrą i matką.

bg

Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.

ubg

Kto bowiem wypełnia wolę Boga, ten jest moim bratem, moją siostrą i moją matką.