Nowa Biblia Gdańska

Ewangelia Mateusza 14

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

W tym czasie Herod Tetrarcha usłyszał wieść o Jezusie,

bg

W on czas usłyszał Herod Tetrarcha, wieść o Jezusie.

ubg

W tym czasie tetrarcha Herod usłyszał wieść o Jezusie.

2
nbg

zatem powiedział swoim sługom: To jest Jan Chrzciciel; to on jest wzbudzony z umarłych, i dlatego dzieją się cuda przez niego.

bg

I rzekł sługom swoim: Tenci jest Jan Chrzciciel; on to zmartwychwstał, i dlatego się cuda przez niego dzieją.

ubg

I powiedział swoim sługom: To jest Jan Chrzciciel. On zmartwychwstał i dlatego cuda dokonują się przez niego.

3
nbg

Bowiem Herod pojmawszy Jana, związał go oraz wsadził do więzienia z powodu Herodiady, żony Filipa, swego brata.

bg

Albowiem Herod pojmawszy Jana, związał go był i wsadził do więzienia dla Herodyjady, żony Filipa, brata swego.

ubg

Herod bowiem schwytał Jana, związał go i wtrącił do więzienia z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa.

4
nbg

Bo Jan mu mówił: Nie wolno ci jej mieć.

bg

Bo mu Jan mówił: Nie godzi ci się jej mieć.

ubg

Bo Jan mówił mu: Nie wolno ci jej mieć.

5
nbg

Ale gdy chciał go zabić, bał się tłumu, bowiem uważali go za proroka.

bg

Ale gdy go on chciał zabić, bał się ludu: albowiem go za proroka mieli.

ubg

I chciał go zabić, ale bał się ludu, bo uważano go za proroka.

6
nbg

Gdy więc obchodzono dzień urodzin Heroda, na środku tańcowała córka Herodiady i spodobała się Herodowi.

bg

Gdy tedy obchodzono dzień narodzenia Herodowego, tańcowała córka Herodyjady w pośrodku gości, i podobała się Herodowi.

ubg

A gdy obchodzono dzień urodzin Heroda, córka Herodiady tańczyła wśród gości i spodobała się Herodowi.

7
nbg

Stąd też, pod przysięgą obiecał jej dać, cokolwiek by zażądała.

bg

Skąd pod przysięgą obiecał jej dać, czegobykolwiek żądała.

ubg

Dlatego pod przysięgą obiecał jej dać, o cokolwiek poprosi.

8
nbg

A ona będąc przedtem namówiona przez swoją matkę, powiada: Daj mi tu na półmisku głowę Jana Chrzciciela.

bg

A ona przedtem będąc naprawiona od matki swojej, rzekła: Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela.

ubg

A ona, namówiona przedtem przez swoją matkę, powiedziała: Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela.

9
nbg

Więc zasmucił się król; ale z powodu przysięgi oraz współsiedzących, kazał dać.

bg

I zasmucił się król; ale dla przysięgi i dla spółsiedzących kazał jej dać.

ubg

I zasmucił się król, ale ze względu na przysięgę i współbiesiadników kazał jej dać.

10
nbg

Zatem posłał kata oraz ściął Jana w więzieniu.

bg

A posławszy kata, ściął Jana w więzieniu.

ubg

A posławszy kata, ściął Jana w więzieniu.

11
nbg

Przyniesiono też na półmisku jego głowę oraz dano dzieweczce, i odniosła ją swojej matce.

bg

I przyniesiono głowę jego na misie, i oddano dzieweczce, i odniosła ją matce swojej.

ubg

I przyniesiono jego głowę na misie, i dano dziewczynie, a ona zaniosła ją swojej matce.

12
nbg

A gdy przyszli jego uczniowie, wzięli zwłoki oraz je pogrzebali, i przybywszy, oznajmili to Jezusowi.

bg

A przyszedłszy uczniowie jego wzięli ciało i pogrzebli je, a szedłszy powiedzieli Jezusowi.

ubg

Potem przyszli jego uczniowie, zabrali ciało i pogrzebali je, a poszedłszy, powiedzieli o tym Jezusowi.

13
nbg

A kiedy Jezus to usłyszał, w łodzi wycofał się stamtąd na puste miejsce, na osobność; a tłumy gdy o tym usłyszały, szły za nim pieszo z miast.

bg

To usłyszawszy Jezus, ustąpił stamtąd w łodzi na miejsce puste osobno; a usłyszawszy lud, szli za nim z miast pieszo.

ubg

A Jezus, usłyszawszy to, oddalił się stamtąd łodzią na miejsce odludne, żeby być na osobności. Kiedy ludzie o tym usłyszeli, pieszo poszli za nim z miast.

14
nbg

Zatem Jezus wyszedł i ujrzał wielki tłum, więc użalił się nad nimi oraz uzdrawiał ich chore.

bg

Wyszedłszy tedy Jezus ujrzał wielki lud, i użalił się ich, a uzdrawiał chore ich.

ubg

Gdy Jezus wyszedł z łodzi, zobaczył wielki tłum, ulitował się nad nimi i uzdrawiał ich chorych.

15
nbg

A kiedy nadchodził wieczór, podeszli do niego jego uczniowie, mówiąc: To jest puste miejsce oraz czas już przeminął; odpraw ten tłum, by odeszli do miasteczek i kupili sobie żywności.

bg

A gdy nadchodził wieczór, przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Puste jest to miejsce, a czas już przeminął; rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek, kupili sobie żywności.

ubg

A gdy nastał wieczór, podeszli do niego jego uczniowie i powiedzieli: Miejsce to jest puste, a pora już późna. Odpraw tych ludzi, aby poszli do wiosek i kupili sobie żywności.

16
nbg

A Jezus im powiedział: Nie potrzebują odchodzić; dajcie wy im jeść.

bg

A Jezus im rzekł: Nie potrzeba im odchodzić, dajcie wy im co jeść.

ubg

Lecz Jezus im odpowiedział: Nie muszą odchodzić, wy dajcie im jeść.

17
nbg

Ale oni mu powiedzieli: Nie mamy tutaj niczego, tylko pięć chlebów i dwie ryby.

bg

Ale mu oni rzekli: Nie mamy tu, tylko pięć chlebów i dwie ryby.

ubg

A oni mu powiedzieli: Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb.

18
nbg

A on rzekł: Przynieście mi je tutaj.

bg

A on rzekł: Przynieście mi je tu.

ubg

On powiedział: Przynieście mi je tutaj.

19
nbg

Więc rozkazał tłumowi usiąść na trawie, wziął owe pięć chlebów oraz dwie ryby, i spojrzawszy w górę, w Niebo, wielbił Boga, i łamiąc, dawał chleby uczniom, zaś uczniowie tłumowi.

bg

I rozkazawszy ludowi usiąść na trawie, wziął onych pięć chlebów i dwie ryby, a wejrzawszy w niebo, błogosławił, a łamiąc dawał uczniom chleby, a uczniowie ludowi.

ubg

Wtedy nakazał ludziom usiąść na trawie, wziął te pięć chlebów i dwie ryby, a spojrzawszy w niebo, pobłogosławił i łamiąc chleby, dawał uczniom, a uczniowie ludziom.

20
nbg

I wszyscy zjedli oraz zostali nasyceni, i zebrali z pozostałych kawałków dwanaście pełnych koszy.

bg

I jedli wszyscy, a nasyceni byli; i zebrali, co zbywało ułomków, dwanaście koszów pełnych.

ubg

I jedli wszyscy do syta. I zebrali z pozostałych kawałków dwanaście pełnych koszy.

21
nbg

A tych, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężów, oprócz niewiast i dzieci.

bg

A tych, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężów, oprócz niewiast i dziatek.

ubg

A tych, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

22
nbg

Jezus zaraz też przymusił swoich uczniów, aby weszli do łodzi i wyprzedzali go na drugą stronę, aż odprawi tłumy.

bg

A wnetże przymusił Jezus uczniów swoich, aby wstąpili w łódź, i uprzedzili go na drugą stronę, ażby rozpuścił lud.

ubg

Zaraz też Jezus przymusił swoich uczniów, aby wsiedli do łodzi i wyprzedzili go na drugi brzeg, a on tymczasem odprawi tłumy.

23
nbg

A gdy odprawił tłumy, wszedł na osobności na górę, aby się modlić; i gdy nastał wieczór, był tam sam.

bg

A rozpuściwszy lud, wstąpił na górę z osobna, aby się modlił; a gdy był wieczór, sam tam był.

ubg

A odprawiwszy je, wszedł sam na górę, aby się modlić. A gdy nastał wieczór, nadal był tam sam.

24
nbg

A łódź będąc już na środku morza, miotana była przez fale; bo wiatr był przeciwny.

bg

A łódź już w pośrodku morza będąc, miotana była od wałów; albowiem był wiatr przeciwny.

ubg

Łódź tymczasem była już na środku morza, miotana przez fale, bo wiatr był przeciwny.

25
nbg

Lecz o czwartej straży nocy, Jezus przyszedł do nich, przechadzając się po morzu.

bg

Lecz o czwartej straży nocnej szedł do nich Jezus, chodząc po morzu.

ubg

Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich Jezus, idąc po morzu.

26
nbg

A kiedy uczniowie ujrzeli jak się przechadza po morzu, zatrwożyli się, mówiąc: To jest ułuda; i ze strachu krzyknęli.

bg

A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.

ubg

A uczniowie, gdy ujrzeli go idącego po morzu, przerazili się i powiedzieli: To zjawa! I krzyknęli ze strachu.

27
nbg

Lecz Jezus zaraz do nich powiedział, mówiąc: Ufajcie, jam jest; nie bójcie się.

bg

Lecz wnet rzekł do nich Jezus, mówiąc: Ufajcie! Jam ci to jest; nie bójcie się.

ubg

Ale Jezus zaraz do nich powiedział: Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!

28
nbg

A Piotr odpowiadając mu, rzekł: Panie, jeśli to ty jesteś, każ mi przyjść do ciebie po wodach.

bg

A odpowiadając mu Piotr rzekł: Panie! Jeźliżeś ty jest, każ mi przyjść do ciebie po wodzie.

ubg

Piotr odezwał się do niego: Panie, jeśli to jesteś ty, każ mi przyjść do siebie po wodzie.

29
nbg

A on rzekł: Przyjdź. Więc Piotr wyszedł z łodzi oraz przechadzał się po wodach, i przyszedł do Jezusa.

bg

A on rzekł: Pójdź! A Piotr, wystąpiwszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyszedł do Jezusa;

ubg

A on powiedział: Przyjdź! I Piotr, wyszedłszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyjść do Jezusa.

30
nbg

Ale widząc gwałtowny wiatr, wystraszył się, a gdy zaczął tonąć, zakrzyknął, mówiąc: Panie, uratuj mnie!

bg

Ale widząc wiatr gwałtowny, zląkł się; a gdy począł tonąć, zakrzyknął, mówiąc: Panie, ratuj mię!

ubg

Lecz widząc gwałtowny wiatr, zląkł się, a gdy zaczął tonąć, krzyknął: Panie, ratuj mnie!

31
nbg

Zaś Jezus wyciągnął zaraz rękę, uchwycił go i mu powiedział: O małej wiary, dlaczego zwątpiłeś?

bg

A Jezus zaraz wyciągnąwszy rękę, uchwycił go i rzekł mu: O małowierny! przeczżeś wątpił?

ubg

Jezus natychmiast wyciągnął rękę, uchwycił go i powiedział: Człowieku małej wiary, dlaczego zwątpiłeś?

32
nbg

A gdy oni wstąpili do łodzi, wiatr się uciszył.

bg

A gdy oni wstąpili w łódź, uciszył się wiatr.

ubg

A gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył.

33
nbg

Zaś ci, którzy byli w łodzi, podeszli oraz oddali mu pokłon, mówiąc: Prawdziwie jesteś Synem Boga.

bg

A ci, którzy byli w łodzi, przystąpiwszy pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwie jesteś Synem Bożym.

ubg

Ci zaś, którzy byli w łodzi, podeszli i oddali mu pokłon, mówiąc: Naprawdę jesteś Synem Bożym.

34
nbg

Zatem się przeprawili i przybyli do ziemi Genezaret.

bg

I przeprawiwszy się, przyszli do ziemi Gienezaret.

ubg

I przeprawiwszy się, przybyli do ziemi Genezaret.

35
nbg

A mężowie z owego miejsca, poznawszy go, wysłali do całej tej okolicznej krainy. I przyniesiono do niego wszystkich, którzy się źle mieli;

bg

A poznawszy go mężowie miejsca onego, posłali do wszystkiej onej okolicznej krainy; i przyniesiono do niego wszystkie, którzy się źle mieli.

ubg

A ludzie z tamtych okolic, poznawszy go, rozesłali wiadomość po całej okolicy i przyniesiono do niego wszystkich chorych.

36
nbg

i poprosili go, aby mogli się dotknąć tylko rąbka jego płaszcza; a którzykolwiek się dotknęli, zostali uzdrowieni.

bg

I prosili go, aby się tylko podołku szaty jego dotykali; a którzykolwiek się dotknęli, uzdrowieni są.

ubg

I prosili go, aby mogli dotknąć tylko brzegu jego szaty, a ci, którzy dotknęli, zostali uzdrowieni.