Nowa Biblia Gdańska
Ewangelia Mateusza 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A Jezus wyodrębniając się, znowu powiedział im w podobieństwach, mówiąc:
A odpowiadając Jezus, zasię im rzekł w podobieństwach, mówiąc:
Królestwo Niebios zostało upodobnione do człowieka, króla, który sprawił gody swojemu synowi;
Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił wesele synowi swemu;
i wysłał swoje sługi, aby zaprosili zaproszonych na gody, ale nie chcieli przyjść.
I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.
Znowu wysłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem mój obiad, moje byki oraz co było tuczne zabito, i wszystko jest gotowe; chodźcie na gody.
Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.
Ale oni to zlekceważyli i odeszli, jeden do swojej roli, a drugi do swego handlu;
Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;
zaś inni pojmali jego sługi, zelżyli ich i zabili.
A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.
A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.
Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.
Wtedy mówi swoim sługom: Gody wprawdzie są gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni;
Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.
zatem idźcie na drogi szlaków, a kogokolwiek znajdziecie, zaproście na gody.
Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.
Wtedy owi słudzy wyszli na szlaki i zaciągnęli wszystkich, którychkolwiek znaleźli, złych oraz odpowiednich; więc gody zostały zapełnione leżącymi u stołu.
Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.
A gdy król wszedł, aby obejrzeć leżących przy stole, zobaczył tam człowieka nieodzianego szatą godową;
A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną;
i mu mówi: Towarzyszu, jak tutaj wszedłeś nie mając szaty godowej? A on zamilknął.
I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie jego nogi i ręce, weźcie go oraz wrzućcie do zewnętrznych ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Bowiem wielu jest zaproszonych, ale mało wybranych.
Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
Wtedy faryzeusze odeszli i zawiązali spisek; taki, żeby go mogli usidlić w mowie.
Tedy odszedłszy Faryzeuszowie uczynili radę, jako by go usidlili w mowie.
Więc wysyłają do niego swoich uczniów z herodianami, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy oraz w prawdzie nauczasz drogi Boga; nie zważasz na nikogo, gdyż nie oglądasz się na maskę ludzi.
I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.
Zatem powiedz nam, jak ci się wydaje? Dozwolone jest dać czynsz cesarzowi, czy nie?
Przetoż powiedz nam, co ci się zda? Godzili się dać czynsz cesarzowi, czyli nie?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu mnie kusicie, obłudnicy?
Ale Jezus poznawszy złość ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie, obłudnicy?
Pokażcie mi monetę czynszową. A oni podali mu denara.
Pokażcie mi monetę czynszową; a oni mu podali grosz.
Więc im mówi: Czyj to wizerunek i napis?
I rzekł im: Czyjże to obraz i napis?
Mówią mu: Cesarza. Wtedy im mówi: Zatem oddawajcie, co cesarza cesarzowi; a co Boga Bogu.
Rzekli mu: Cesarski. Tedy im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.
A kiedy to usłyszeli, zdziwili się, i opuściwszy go, odeszli.
To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.
W owym dniu przyszli do niego sadyceusze, którzy mówią, że nie ma wzniesienia, i zapytali go,
Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go,
mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś by umarł i nie miał dzieci, niech jego brat poślubi jego żonę prawem powinowactwa, i wzbudzi potomstwo swemu bratu.
Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeźliby kto umarł, nie mając dzieci, aby brat jego prawem powinowactwa pojął żonę jego, i wzbudził nasienie bratu swemu.
Było więc u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając potomstwa, zostawił swoją żonę swojemu bratu.
Było tedy u nas siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu.
Podobnie też drugi oraz trzeci, aż do siódmego.
Także też wtóry i trzeci, aż do siódmego.
A na koniec, po wszystkich, umarła i ta niewiasta.
A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.
Zatem we wzniesieniu, którego z tych siedmiu będzie żoną? Bowiem wszyscy ją mieli.
Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z tych siedmiu będzie żoną, gdyż ją wszyscy mieli?
A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie nie znając Pism, ani mocy Boga.
A odpowiadając Jezus rzekł im: Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej.
Bo we wzniesieniu, ani się nie żenią, ani nie zostają poślubione, ale są jak aniołowie Boga w Niebie.
Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić, ani za mąż chodzić nie będą, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie.
A o wzniesieniu martwych czy nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żyjących.
Jam jest Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale żywych.
A usłyszawszy to, tłumy zostały zdumione nad jego nauką.
A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.
Zaś kiedy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta sadyceuszom, zostali zebrani razem.
Lecz gdy usłyszeli Faryzeuszowie, że zawarł usta Saduceuszom, zeszli się wespół.
I spytał go jeden z nich, znawca Prawa, kusząc go i mówiąc:
I spytał go jeden z nich, zakonnik, kusząc go i mówiąc:
Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest doniosłe?
Nauczycielu! które jest największe przykazanie w zakonie?
A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego twego serca i z całej twojej duszy, i z całej myśli twojej;
A Jezus mu rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej.
to jest pierwsze oraz doniosłe przykazanie.
To jest pierwsze i największe przykazanie.
A drugie mu podobne: Będziesz miłował twego bliźniego jak siebie samego.
A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie.
Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe Prawo i Prorocy.
Na tych dwóch przykazaniach wszystek zakon i prorocy zawisnęli.
A gdy się zebrali faryzeusze, Jezus ich spytał,
A gdy się Faryzeuszowie zebrali, spytał ich Jezus,
mówiąc: Co wam się wydaje o Chrystusie? Czyim jest synem? Mówią mu: Dawida.
Mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyim jest synem? Rzekli mu: Dawidowym.
Mówi im: Jakże więc, Dawid nazywa go w Duchu Panem, mówiąc:
I rzekł im: Jakoż tedy Dawid w duchu nazywa go Panem? mówiąc:
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po Mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoich nóg?
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Zatem, jeśli Dawid nazwa go Panem, jakże jest jego synem?
Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, jakoż jest synem jego?
I nikt mu nie mógł odpowiedzieć ani słowa, ani od owego dnia, nikt nie odważył się go więcej pytać.
A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.