Nowa Biblia Gdańska

Pieśń nad pieśniami 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Najprzedniejsza pieśń Salomona.

ubg

Pieśń nad pieśniami Salomona.

2
nbg

O, gdyby mnie pocałował jednym z pocałunków swoich ust. Bo twe pieszczoty są przyjemniejsze niż wino.

ubg

Niech mnie pocałuje pocałunkami swoich ust. Twoja miłość bowiem jest lepsza od wina.

3
nbg

Z powodu wonności rozkoszne są twe pachnidła; twoje Imię jak rozlany olejek, i dlatego umiłowały cię dziewice.

ubg

Z powodu wonności twoich olejków twoje imię jest jak rozlany olejek; dlatego miłują cię dziewice.

4
nbg

Pociągnij mnie za sobą; o, spieszmy się. Król już mnie wprowadził do swych komnat. W tobie będziemy się radowały i cieszyły, bardziej niż wino będziemy wysławiały twe pieszczoty; bo słusznie cię miłują.

ubg

Pociągnij mnie, a pobiegniemy za tobą. Król wprowadził mnie do swoich komnat. Będziemy się cieszyć i radować tobą, będziemy pamiętać o twojej miłości bardziej niż o winie. Miłują cię prawi.

5
nbg

Ja jestem śniada, ale wdzięczna, o, córy jerusalemskie! Tak, jak namioty Kedaru i jak kotary Salomona.

ubg

Czarna jestem, ale piękna, o córki Jerozolimy, jak namioty Kedaru, jak zasłony Salomona.

6
nbg

Nie zwracajcie uwagi, że jestem taka śniada, bo opaliło mnie słońce. Synowie mojej matki rozpalili się na mnie gniewem, ustanowili mnie dozorczynią winnic a mojej własnej winnicy nie strzegłam.

ubg

Nie patrzcie na mnie, że jestem czarna, gdyż słońce mnie opaliło. Synowie mojej matki rozgniewali się na mnie, postawili mnie na straży winnic; a mojej własnej winnicy nie ustrzegłam.

7
nbg

Daj mi znać, o ty, którego umiłowała moja dusza; gdzie pasiesz? Gdzie w południe dajesz odpoczywać twej trzodzie? Czemuż mam się błąkać z zakrytą twarzą przy stadach twych towarzyszy?

ubg

Powiedz mi ty, którego miłuje moja dusza, gdzie wypasasz, gdzie dajesz swojej trzodzie odpocząć w południe. Czemu bowiem mam być jak błądząca przy trzodach twoich towarzyszy?

8
nbg

Jeżeli tego nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast, wejdź w tropy trzód, paś twoje koźlątka przy namiotach pasterzy.

ubg

Jeśli nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem trzody i paś swoje koźlątka przy szałasach pasterzy.

9
nbg

Porównuję cię, moja przyjaciółko, do mej klaczy, jakby w zaprzęgach faraona.

ubg

Przyrównam cię, moja umiłowana, do zaprzęgu rydwanów faraona.

10
nbg

Cudne są rzędy klejnotów przy twych licach, kolie twojej szyi.

ubg

Twoje lica są piękne, ozdobione klejnotami, a twoja szyja łańcuchami.

11
nbg

A sprawiam ci złote sznury klejnotów ze srebrnym nakrapianiem.

ubg

Uczynimy ci złote klejnoty nakrapiane srebrem.

12
nbg

Dokąd król bawił w swoim kole swoją woń wydawała moja narda.

ubg

Dopóki król jest przy swoim stole, mój nard rozsiewa swoją woń.

13
nbg

Mój luby jest dla mnie jak mieszek mirry, który spoczywa na mych piersiach.

ubg

Jak wiązka mirry jest dla mnie mój miły, spoczywa na moich piersiach.

14
nbg

Mój miły jest dla mnie jak kiść cypru pośród winnic Engedi.

ubg

Mój miły jest dla mnie jak grono cyprysu pośród winnic w En-Gedi.

15
nbg

O, jakaś ty piękna, moja przyjaciółko; o, jakaś ty piękna! Twoje oczy jak oczy gołębicy.

ubg

O jaka ty jesteś piękna, moja umiłowana! O jaka ty jesteś piękna! Twoje oczy są jak oczy gołębicy.

16
nbg

Jakiś ty piękny, mój luby, i jak nadobny. A oto nasze łoże, które się zawsze zieleni.

ubg

O jaki ty jesteś piękny, mój umiłowany, i jak miły! Łoże nasze się zieleni.

17
nbg

Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.

ubg

Belki naszego domu są cedrowe, a nasze stropy cyprysowe.