Nowa Biblia Gdańska

Pieśń nad pieśniami 7

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zwróć się, zwróć Sulamitko; zwróć się, zwróć, byśmy się napatrzyli na ciebie. Co przy okazji chcecie zobaczyć przy Sulamitce? To, co jest jakby wojennym korowodem.

ubg

Jak piękne są twoje nogi w sandałach, córko książęca! Linia twoich bioder jest jak klejnot, jak dzieło rąk rzemieślnika.

2
nbg

O, jak urocze są twoje stopy w sandałach, ty, szlachetna córo. Zagięcia twoich bioder są jak kolie, wyrobione ręką mistrza.

ubg

Twój pępek jest jak okrągła czasza, której nie brakuje napoju. Twój brzuch jest jak stóg pszenicy okolony liliami.

3
nbg

Centrum twojego łona jak okrągła czasza, pełna wonnego napoju; twój brzuch jak bróg pszenicy ogrodzony liliami.

ubg

Twoje piersi są jak dwoje sarniąt, bliźniąt.

4
nbg

Obie twoje piersi jak młode jelonki, jak dwoje sarnich bliźniąt.

ubg

Twoja szyja jest jak wieża z kości słoniowej; twoje oczy jak sadzawki Cheszbonu przy bramie Bat-Rabbim; twój nos jak wieża Libanu zwrócona w stronę Damaszku.

5
nbg

Twoja szyja jak wieża z kości słoniowej; twoje oczy jak sadzawki Cheszbonu u bramy Bat–Rabbim; twój nos jak wieża na Libanie, zwrócona ku Damaszkowi.

ubg

Twoja głowa na tobie jak Karmel, a włosy twojej głowy jak purpura. Król na twój widok jest jakby przywiązany w swoich krużgankach.

6
nbg

Twoja głowa, co spoczywa na tobie – to jakby porosły Karmel, a włosy twojej głowy jak purpura. Król został uwięziony w twoich spływających kędziorach.

ubg

Jakże piękna jesteś i jak miła, o miłości przerozkoszna!

7
nbg

O, jakaś ty piękna, jakaś urocza, moja miłości przerozkoszna.

ubg

Twój wzrost jest podobny do palmy, a twoje piersi do kiści winogron.

8
nbg

Twoja postawa podobna jest do palmy, a twe piersi podobne do gron.

ubg

Powiedziałem: Wejdę na palmę i uchwycę się jej gałęzi. Niech twoje piersi będą jak kiście winorośli, a woń twojego oddechu jak zapach jabłek;

9
nbg

Pomyślałem: Chciałbym wejść na tą palmę oraz pochwycić jej gałązki; twoje piersi będą dla mnie jak winne grona, a zapach twoich nozdrzy jak zapach wonnych jabłek.

ubg

Twoje usta jak wyborne wino, które mile spływa po podniebieniu i sprawia, że wargi śpiących mówią.

10
nbg

Twoje podniebienie jak wyborowe wino, co łagodnie spływa ku swojemu lubemu i pobudza do szeptu usta śpiących.

ubg

Ja należę do mojego umiłowanego i do mnie zwraca się jego pożądanie.

11
nbg

Ja jestem oblubienicą mojego i ku mnie jego pożądliwość.

ubg

Chodź, mój umiłowany, wyjdźmy w pole i przenocujemy we wsiach.

12
nbg

Chodź, mój luby, wyjdźmy na pole, zanocujmy we wsiach.

ubg

Rankiem wstaniemy i pójdziemy do winnic, zobaczymy, czy kwitnie winorośl, czy otworzyły się już pączki, czy już kwitną granaty. Tam cię obdarzę swoją miłością.

13
nbg

Rano wstaniemy do winnic, zobaczymy czy się rozwinęła winorośl, czy otworzyły się pączki i czy zakwitły granaty; wtedy okażę mą miłość.

ubg

Mandragory wydają swoją woń, a przed naszymi drzwiami są wszelkie wyborne owoce, nowe i stare, które przechowałam dla ciebie, mój umiłowany.

14
nbg

Już rozniosły swój zapach jabłuszka mandragory, a przed naszymi drzwiami są rozkoszne wszystkie owoce; świeże i stare, mój luby, które zachowałam dla ciebie.

ubg

—