Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 11
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Fałszywa waga jest ohydą dla WIEKUISTEGO, a pełnoważne ciężarki Jego upodobaniem.
Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.
Fałszywa waga budzi odrazę w PANU, ale podobają mu się uczciwe odważniki.
Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
Za pychą przychodzi hańba, a u pokornych jest mądrość.
Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
Uczciwość prawych poprowadzi ich, lecz grzeszników zgubi ich przewrotność.
W dzień gniewu nie pomaga bogactwo; ale sprawiedliwość ochrania od śmierci.
Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
Bogactwa nie pomogą w dniu gniewu, ale sprawiedliwość ocala od śmierci.
Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.
Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
Sprawiedliwość nienagannego toruje mu drogę, a niegodziwy upadnie przez swoją niegodziwość.
Sprawiedliwość ratuje prawych; lecz przeniewiercy zostaną oplątani przez swoją własną chuć.
Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.
Sprawiedliwość prawych ocali ich, a przewrotni będą schwytani w swojej przewrotności.
Ze śmiercią niegodziwego człowieka ginie jego nadzieja; także znika otucha silnych.
Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.
Gdy umiera niegodziwy, ginie jego nadzieja, a oczekiwanie niesprawiedliwych znika.
Sprawiedliwy bywa wybawiony z biedy, a niegodziwiec dostaje się na jego miejsce.
Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.
Sprawiedliwy bywa wybawiony z ucisku, a na jego miejsce przychodzi niegodziwy.
Pochlebca niszczy ustami swego bliźniego; lecz sprawiedliwi zostają wyratowani przez mądrość.
Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.
Obłudnik ustami niszczy swego bliźniego, a sprawiedliwi bywają wybawieni dzięki wiedzy.
Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.
Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
Gdy sprawiedliwym się powodzi, miasto się cieszy, a gdy giną niegodziwi, panuje radość.
Miasto się podnosi z powodu błogosławieństwa prawych; ale zostaje zburzone przez usta niegodziwych.
Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.
Dzięki błogosławieństwu prawych wznosi się miasto, a usta niegodziwych je burzą.
Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
Nierozumny gardzi swym bliźnim, a człowiek roztropny milczy.
Kto krąży jako oszczerca – zdradza tajemnicę; ale kto jest statecznego ducha – ukrywa sprawę.
Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.
Plotkarz wyjawia tajemnice, ale człowiek wiernego serca ukrywa powierzoną sprawę.
Gdzie jest brak przewodnictwa – lud upada; a powodzenie jest tam, gdzie jest dużo doradców.
Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.
Gdzie nie ma dobrej rady, lud upada, a gdzie wielu radców, tam jest wybawienie.
Kto za innego ręczy – wiele złego na siebie ściąga; a kto nienawidzi poręki – jest bezpieczny.
Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
Bardzo sobie szkodzi, kto ręczy za obcego, a kto nienawidzi poręki, jest bezpieczny.
Nadobna niewiasta zyskuje cześć, tak jak łupieżcy zyskują bogactwo.
Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
Miła kobieta dostępuje chwały, a mocarze zdobywają bogactwa.
Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.
Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
Człowiek miłosierny czyni dobrze swej duszy, a okrutnik dręczy własne ciało.
Niegodziwiec zdobywa wątpliwy zysk, a prawdziwą nagrodę ten, kto sieje sprawiedliwość.
Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.
Niegodziwy czyni zwodnicze dzieło, a kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę pewną.
Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.
Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.
Jak sprawiedliwość prowadzi do życia, tak do śmierci zmierza ten, kto naśladuje zło.
Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.
Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.
Ludzie przewrotnego serca budzą odrazę w PANU, a podobają mu się ci, których droga jest prawa.
Ręka na to! Zły nie ujdzie bezkarnie, ale ród sprawiedliwych będzie ocalony.
Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
Zły nie uniknie kary, choćby innych wezwał na pomoc, a potomstwo sprawiedliwych będzie ocalone.
Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
Czym złoty kolczyk w ryju świni, tym piękna kobieta pozbawiona roztropności.
Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.
Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro, oczekiwaniem zaś niegodziwych gniew.
Niejeden szczodrze rozdaje, a wciąż więcej zyskuje; inny skąpi i w najniezbędniejszym, a ubożeje.
Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.
Jeden hojnie rozdaje, a jednak mu przybywa, drugi nad miarę skąpi, a ubożeje.
Dobroczynna dusza bywa rzeźwiona; a kto nasyca, bywa i sam nasycony.
Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.
Człowiek szczodry będzie bogatszy, a kto innych syci, sam też będzie nasycony.
Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; a błogosławieństwo spływa na tego, kto dostarcza żywności.
Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.
Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklnie, a błogosławieństwo będzie nad głową tego, który je sprzedaje.
Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.
Kto pilnie szuka dobrego, zdobędzie przychylność, lecz kto szuka zła, przyjdzie ono na niego.
Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.
Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.
Kto ufność pokłada w swych bogactwach, ten upadnie, a sprawiedliwi będą zielenić się jak latorośl.
Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
Kto niepokoi swój dom, odziedziczy wiatr, a głupi będzie sługą mądrego.
Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
Owoc sprawiedliwego jest drzewem życia; a kto zyskuje dusze, jest mądry.
Oto na ziemi odpłaca się sprawiedliwemu; o ileż bardziej niegodziwemu i grzesznikowi.
Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.
Jeśli sprawiedliwy otrzyma zapłatę na ziemi, to tym bardziej niegodziwy i grzesznik.