Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.
Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.
Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwiec szkaluje i hańbi.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.
Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.
Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.
Jeden udaje bogatego, chociaż nic nie posiada; inny udaje biednego, chociaż ma znaczne mienie.
Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.
Okupem za życie napadniętego człowieka może być jego mienie; lecz biedny nie słyszy takiej groźby.
Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.
Wesoło będzie świecić światło sprawiedliwych, lecz pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.
Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.
Przewlekająca się nadzieja sprawia boleść serca, a spełnione życzenie jest jakby drzewem życia.
Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.
Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania.
Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.
Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.
Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.
Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.
Niegodziwy posłaniec wtrąca w nieszczęście; ale wierny posłaniec przynosi ratunek.
Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.
Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.
Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.
Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.
Grzeszników ściga ich złość; sprawiedliwych wynagradza ich szczęście.
Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.
Prawy przekazuje dziedzictwo swym wnukom; a mienie grzesznego jest przechowane dla sprawiedliwych.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.
Małe pole biednych daje pod dostatkiem żywności; a przez swoją nieprawość, niejeden jest niszczony.
Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.
Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.
Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.