Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a przykre słowa wzniecają gniew.
Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.
Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.
Oczy PANA są na każdym miejscu, upatrują złych i dobrych.
Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
Zdrowy język jest drzewem życia, a jego przewrotność jest zniszczeniem dla ducha.
Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
Głupi gardzi pouczeniem swego ojca, a kto przyjmuje upomnienia, jest roztropny.
W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
W domu sprawiedliwego jest wielki dostatek, a w dochodach niegodziwego jest zamieszanie.
Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
Wargi mądrych szerzą wiedzę, a serce głupich nie.
Ofiara niegodziwych jest ohydą dla WIEKUISTEGO, a modlitwa prawych Jego upodobaniem.
Ofiara niegodziwych budzi odrazę w PANU, a modlitwa prawych mu się podoba.
Droga niegodziwego jest ohydą dla WIEKUISTEGO, ale miłuje tego, co się ugania za sprawiedliwością.
Droga niegodziwego wzbudza odrazę w PANU, a miłuje on tego, kto podąża za sprawiedliwością.
Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.
Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.
Piekło i zatracenie są przed PANEM; o ileż bardziej serca synów ludzkich.
Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
Szyderca nie miłuje tego, który go strofuje, ani nie pójdzie do mądrych.
Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.
Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
Serce rozumne szuka wiedzy, a usta głupich karmią się głupotą.
Wszystkie dni biednego są smutne; ale kto jest właściwego usposobienia, ma ustawiczne wesele.
Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.
Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISTEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
Lepiej mieć mało z bojaźnią PANA niż wielki skarb z kłopotem.
Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.
Lepsza jest potrawa z jarzyn, gdzie miłość, niż tuczny wół, gdzie panuje nienawiść.
Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.
Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
Droga leniwego jest jak płot cierniowy, a ścieżka prawych jest wyrównana.
Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
Mądry syn jest radością ojca, a człowiek głupi gardzi własną matką.
Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
Głupota jest radością dla nierozumnego, a człowiek roztropny postępuje uczciwie.
Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
Gdzie nie ma rady, nie udają się zamysły; powiodą się zaś przy mnóstwie doradców.
Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
Człowiek cieszy się z odpowiedzi swoich ust, a słowo powiedziane we właściwym czasie jakże jest dobre!
Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
Droga życia dla mądrego jest w górze, aby uniknął głębokiego piekła.
WIEKUISTY zburzy dom pysznych, lecz utwierdzi granicę wdowy.
PAN zniszczy dom pysznych, a utwierdzi granicę wdowy.
Ohydą dla WIEKUISTEGO są zamysły niecnego, a miłymi są dla Niego słowa czystych.
Myśli złego budzą odrazę w PANU, a słowa czystych są przyjemne.
Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
Kto jest chciwy zysku, ściąga kłopoty na własny dom, a kto nienawidzi darów, będzie żył.
Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
Serce sprawiedliwego rozmyśla nad odpowiedzią, a usta niegodziwych tryskają złymi rzeczami.
WIEKUISTY dalekim jest od niegodziwych; ale słyszy modlitwę sprawiedliwego.
PAN jest daleko od niegodziwych, ale wysłuchuje modlitwy sprawiedliwych.
Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
Światło oczu rozwesela serce, a dobra wieść tuczy kości.
Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
Ucho, które słucha upomnienia życia, będzie mieszkać pośród mądrych.
Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.
Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
Bojaźń PANA jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.