Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

bg

Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

ubg

W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.

2
nbg

Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.

bg

Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

ubg

Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy.

3
nbg

Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.

bg

Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.

ubg

Powierz PANU swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.

4
nbg

Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.

bg

Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.

ubg

PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.

5
nbg

Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!

bg

Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.

ubg

Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w PANU; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.

6
nbg

Wina zostaje odpuszczona przez miłość i prawdę, a unika się złego przez bojaźń WIEKUISTEGO.

bg

Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.

ubg

Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni PANA oddalamy się od zła.

7
nbg

Kiedy WIEKUISTEMU podobają się drogi człowieka, jedna z nim także jego wrogów.

bg

Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.

ubg

Gdy drogi człowieka podobają się PANU, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.

8
nbg

Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.

bg

Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.

ubg

Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.

9
nbg

Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.

bg

Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

ubg

Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale PAN kieruje jego krokami.

10
nbg

Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.

bg

Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

ubg

Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.

11
nbg

Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.

bg

Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.

ubg

Sprawiedliwa waga i szale należą do PANA i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.

12
nbg

Spełnienie niegodziwości powinno być ohydą dla królów, bowiem tron utwierdza się przez sprawiedliwość.

bg

Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.

ubg

Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.

13
nbg

Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

bg

Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

ubg

Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.

14
nbg

Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.

bg

Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

ubg

Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.

15
nbg

Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.

bg

W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

ubg

W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.

16
nbg

Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.

bg

Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.

ubg

O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.

17
nbg

Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.

bg

Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.

ubg

Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.

18
nbg

Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.

bg

Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

ubg

Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch upadek.

19
nbg

Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.

bg

Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

ubg

Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.

20
nbg

Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.

bg

Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.

ubg

Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa PANU, jest błogosławiony.

21
nbg

Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

bg

Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

ubg

Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.

22
nbg

Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.

bg

Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.

ubg

Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.

23
nbg

Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

bg

Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

ubg

Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.

24
nbg

Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

bg

Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

ubg

Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.

25
nbg

Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.

bg

Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.

ubg

Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.

26
nbg

Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.

bg

Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

ubg

Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.

27
nbg

Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.

bg

Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

ubg

Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.

28
nbg

Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.

bg

Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

ubg

Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.

29
nbg

Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

bg

Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.

ubg

Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.

30
nbg

Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.

bg

Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.

ubg

Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.

31
nbg

Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.

bg

Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

ubg

Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.

32
nbg

Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.

bg

Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.

ubg

Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.

33
nbg

Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.

bg

Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.

ubg

Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od PANA.