Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 17

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.

ubg

Lepszy jest kęs suchego chleba, a przy tym spokój, niż dom pełen bydła ofiarnego z kłótnią.

2
nbg

Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.

ubg

Sługa roztropny będzie panował nad synem, który przynosi hańbę, i wraz z jego braćmi będzie miał udział w dziedzictwie.

3
nbg

Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.

ubg

Tygiel dla srebra, piec dla złota, ale serca bada PAN.

4
nbg

Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.

ubg

Zły zważa na wargi fałszywe, a kłamca słucha przewrotnego języka.

5
nbg

Kto urąga ubogiemu – bluźni jego Stwórcy; kto cieszy się z nieszczęścia – nie ujdzie bezkarnie.

ubg

Kto naśmiewa się z ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a kto się cieszy z nieszczęścia, nie uniknie kary.

6
nbg

Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.

ubg

Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.

7
nbg

Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.

ubg

Poważna mowa nie przystoi głupiemu, tym mniej kłamliwe usta dostojnikowi.

8
nbg

Wdzięcznym kamieniem jest łapówka w oczach tego, kto ją odbiera; gdzie się z nią zwrócisz – znajdziesz powodzenie.

ubg

Dar jest jak drogocenny kamień w oczach tego, kto go posiada; gdziekolwiek z nim zmierza, ma powodzenie.

9
nbg

Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.

ubg

Kto kryje grzech, szuka miłości, a kto wyjawia sprawę, rozdziela przyjaciół.

10
nbg

Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.

ubg

Nagana lepiej działa na rozumnego niż sto razów na głupiego.

11
nbg

Wichrzyciel tylko szuka nieszczęścia; lecz będzie posłany przeciw niemu okrutny wysłannik.

ubg

Zły szuka jedynie buntu; dlatego zostanie wysłany przeciw niemu okrutny posłaniec.

12
nbg

Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.

ubg

Lepiej człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą, której zabrano młode, niż z głupim w jego głupocie.

13
nbg

Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.

ubg

Kto odpłaca złem za dobro, temu zło z domu nie ustąpi.

14
nbg

Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.

ubg

Kto zaczyna kłótnię, jest jak ten, co puszcza wodę; dlatego zaniechaj sporu, zanim wybuchnie.

15
nbg

Uniewinniający złoczyńcę, albo potępiający sprawiedliwego – obydwaj są ohydą dla WIEKUISTEGO.

ubg

Kto usprawiedliwia niegodziwego i kto potępia sprawiedliwego, obaj budzą odrazę w PANU.

16
nbg

Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.

ubg

Na cóż w ręku głupiego pieniądze, by zdobyć mądrość, skoro nie ma rozumu?

17
nbg

Prawdziwy przyjaciel miłuje w każdy czas i jak brat stawia się on w nieszczęściu.

ubg

Przyjaciel kocha w każdym czasie, a brat rodzi się w nieszczęściu.

18
nbg

Ten, kto poręcza – jest bezmyślnym człowiekiem, bo daje rękojmię za drugiego.

ubg

Nierozumny człowiek daje porękę i ręczy na oczach przyjaciela.

19
nbg

Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.

ubg

Kto kocha grzech, kocha spór, a kto podwyższa swoją bramę, szuka zagłady.

20
nbg

Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.

ubg

Przewrotny w sercu nie znajduje dobra, a kto ma przewrotny język, wpadnie w zło.

21
nbg

Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.

ubg

Kto spłodzi głupca, zrobi to na swój smutek, a ojciec głupiego nie doznaje radości.

22
nbg

Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.

ubg

Wesołe serce działa dobrze jak lekarstwo, a przygnębiony duch wysusza kości.

23
nbg

Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.

ubg

Niegodziwy bierze dar z zanadrza, aby wypaczać ścieżki sądu.

24
nbg

Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.

ubg

Mądrość jest przed obliczem rozumnego, a oczy głupca są aż na krańcu ziemi.

25
nbg

Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.

ubg

Głupi syn jest zmartwieniem dla ojca i goryczą dla rodzicielki.

26
nbg

Karać grzywną sprawiedliwego to jest niedobra sprawa; a bić szlachetnych – to urąga wszelkiej słuszności.

ubg

Zaprawdę to niedobrze wymierzyć karę sprawiedliwemu ani bić władców za prawość.

27
nbg

Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.

ubg

Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.

28
nbg

I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.

ubg

Nawet głupi, gdy milczy, uchodzi za mądrego, a kto zamyka swoje wargi za rozumnego.