Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 23
1 Jeśli zasiądziesz do uczty z władcą, dobrze rozważ kogo masz przed sobą. 2 Bo inaczej, jeżeli jesteś chciwy, kładziesz sobie nóż na własne gardło. 3 Nie pożądaj jego łakoci, bo to jest chleb zwodniczy. 4 Nie wysilaj się na zbieranie bogactw; zaniechaj tego z własnej swojej rozwagi. 5 Czy puścisz twoje oczy za tym, co zniknie? Bo niezawodnie uczyni sobie skrzydła jak orzeł, który wzlatuje ku niebu. 6 Nie spożywaj chleba nieżyczliwego ci człowieka i nie pożądaj jego łakoci. 7 Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą. 8 Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa. 9 Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów. 10 Nie przesuwaj odwiecznej granicy oraz nie wkraczaj na pole sierot. 11 Bo ich Wybawca jest mocny; On poprowadzi ich sprawę z tobą. 12 Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom. 13 Nie szczędź chłopcu napomnienia; jeżeli go rózgą oćwiczysz – nie umrze. 14 Ty wprawdzie ćwiczysz go rózgą, lecz i jego duszę ratujesz z przepaści. 15 Mój synu, jeśli twoje serce nabierze mądrości – i we Mnie ucieszy się Moje serce. 16 Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy. 17 Niech twe serce nie zazdrości grzesznym – lecz trzymaj się ustawicznie bojaźni WIEKUISTEGO. 18 Bo naprawdę jest przyszłość, a twoja nadzieja nie zaginie. 19 Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę. 20 Nie przebywaj z tymi, którzy się upijają winem i obżerają mięsem. 21 Bo opój i żarłok zubożeje, i opasłość będzie odziewał w łachmany. 22 Słuchaj twojego ojca, który cię spłodził i nie pogardzaj twoją matką dlatego, że się zestarzała. 23 Nabywaj prawdy, mądrości, karności, rozwagi, i tego nie oddawaj. 24 Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego. 25 Niech się cieszy twój ojciec i twoja matka; niech się raduje ta, która cię urodziła. 26 Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi. 27 Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią. 28 Ona czyha niby rozbójnik i mnoży wiarołomnych pośród ludzi. 29 Komu dolega bieda? Komu cierpienie? Komu kłótnie? Komu żale? Komu rany bez przyczyny? Komu zaczerwienione oczy? 30 Tym, co do późna przesiadują przy winie; co przychodzą, by wypróbować napój. 31 Nie spoglądaj na wino gdy się czerwieni, kiedy się perli w pucharze i gładko się ześlizguje. 32 Bo w końcu kąsa jak wąż i pryska jadem jak bazyliszek. 33 Twoje oczy zaczynają widzieć dziwadła, a twe serce mówi przewrotności. 34 Jesteś jak ten, co leży na środku morza i śpi na wierzchołku masztu. 35 Mówisz: Pobili mnie, lecz nie zaznałem bólu; potłukli mnie, lecz nie odczułem tego. Gdy się rozbudzę, rozpocznę na nowo i będę go dalej szukał.