Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 25

Ustawienia tekstu
100%

1 Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla. 2 Chwałą Boga jest rzecz zataić, lecz chwałą króla rzecz zbadać. 3 Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane. 4 Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie. 5 Niech usuną niegodziwych sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się sprawiedliwością. 6 Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich. 7 Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy. 8 Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik? 9 Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj; 10 aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała. 11 Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności. 12 Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha. 13 Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana. 14 Jak chmury, wiatr i brak deszczu tak człowiek, który się chełpi zwodniczym darem. 15 Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości. 16 Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił. 17 W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził. 18 Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu. 19 Spróchniałym zębem i chwiejną nogą – takim jest poleganie na zdrajcy w dzień niedoli. 20 Ten, kto wyśpiewuje pieśni znękanemu sercu jest jak zdejmujący szaty w chłodnym dniu i lejący ocet na ług. 21 Jeśli twój nieprzyjaciel łaknie – nakarm go chlebem; jeśli pragnie – napój go wodą. 22 Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY. 23 Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy. 24 Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu. 25 Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi. 26 Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego. 27 Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą. 28 Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.