Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 26

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.

bg

Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

ubg

Jak śnieg w lecie i jak deszcz we żniwa, tak głupiemu nie przystoi chwała.

2
nbg

Jak wróbel w ucieczce oraz jaskółka w odlocie – tak i niezasłużona klątwa, która się nie spełnia.

bg

Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.

ubg

Jak ptak się tuła i jak jaskółka lata, tak nie przyjdzie niezasłużone przekleństwo.

3
nbg

Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.

bg

Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.

ubg

Bicz na konia, wędzidło na osła, a kij na grzbiet głupiego.

4
nbg

Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.

bg

Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.

ubg

Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś i ty nie był do niego podobny.

5
nbg

Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.

bg

Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

ubg

Odpowiedz głupiemu według jego głupoty, aby nie był mądry we własnych oczach.

6
nbg

Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.

bg

Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.

ubg

Kto powierza głupiemu posłannictwo, odcina sobie nogi i pije na własną szkodę.

7
nbg

Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.

bg

Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.

ubg

Jak nierówne są nogi chromego, tak przysłowie w ustach głupich.

8
nbg

Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.

bg

Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.

ubg

Jaki jest ten, kto przywiązuje kamień do procy, taki ten, kto oddaje cześć głupiemu.

9
nbg

Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.

bg

Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

ubg

Jak cierń wbija się w rękę pijaka, tak przysłowie w ustach głupców.

10
nbg

Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.

bg

Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.

ubg

Wielki Bóg stworzył wszystko i odpłaca głupiemu, odpłaca również przestępcom.

11
nbg

Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.

bg

Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.

ubg

Jak pies powraca do swoich wymiocin, tak głupi powtarza swoją głupotę.

12
nbg

Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.

bg

Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

ubg

Widzisz człowieka, co mądry w swoich oczach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.

13
nbg

Leniwy powiada: Lew na drodze; lew na środku ulic!

bg

Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.

ubg

Leniwy mówi: Lew na drodze, lew na ulicach.

14
nbg

Drzwi obracają się na swych zawiasach, a leniwiec na swoim łóżku.

bg

Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.

ubg

Jak drzwi się obracają na swoich zawiasach, tak leniwy na swoim łóżku.

15
nbg

Gdy leniwy włoży rękę do misy ciężko mu ją znowu poprowadzić do ust.

bg

Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

ubg

Leniwy kryje rękę pod pachę, a ciężko mu ją podnosić do ust.

16
nbg

Leniwy jest mędrszy w swoich oczach niż siedmiu, zdolnych trafnie odpowiadać.

bg

Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.

ubg

Leniwy uważa się za mądrzejszego niż siedmiu odpowiadających rozsądnie.

17
nbg

Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.

bg

Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.

ubg

Kto przechodzi i wtrąca się w cudzy spór, jest jak ten, który łapie psa za uszy.

18
nbg

Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski

bg

Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

ubg

Jak szalony wypuszcza iskry, strzały i śmierć;

19
nbg

tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.

bg

Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

ubg

Taki jest każdy, kto zwodzi swego bliźniego i mówi: Czy nie żartowałem?

20
nbg

Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.

bg

Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.

ubg

Gdy nie ma drew, ogień gaśnie; tak gdy nie ma plotkarza, ustaje spór.

21
nbg

Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.

bg

Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.

ubg

Jak węgiel dla żaru i drwa do ognia, tak kłótliwy człowiek do wzniecenia sporu.

22
nbg

Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.

bg

Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

ubg

Słowa plotkarzy są jak rany; przenikają do głębi wnętrzności.

23
nbg

Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.

bg

Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.

ubg

Palące wargi i złe serce są jak gliniana skorupa pokryta żużlem srebrnym.

24
nbg

Nieprzyjaciel zmyśla swoimi ustami, lecz w swym wnętrzu ukrywa zdradę.

bg

Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.

ubg

Ten, kto nienawidzi, udaje wargami, lecz w sercu knuje podstęp.

25
nbg

Kiedy przemawia wdzięcznym głosem – nie dowierzaj mu, bo w jego sercu czai się siedmioraka ohyda.

bg

Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.

ubg

Gdy mówi miłym głosem, nie wierz mu, bo siedem obrzydliwości ma w swoim sercu.

26
nbg

Choćby się nienawiść okrywała obłudą – to jednak jej złość publicznie się objawi.

bg

Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.

ubg

Nienawiść człowieka bywa pokryta podstępem, ale jego niegodziwość będzie odkryta na zgromadzeniu.

27
nbg

Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.

bg

Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.

ubg

Kto kopie dół, wpadnie w niego; kto kamień toczy, na niego się on obróci.

28
nbg

Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.

bg

Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.

ubg

Kłamliwy język nienawidzi tych, których uciska, a usta pochlebcze prowadzą do zguby.