Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 29
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku.
Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.
Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.
Gdy sprawiedliwi są u władzy, lud się weseli, a gdy panują niegodziwi, lud wzdycha.
Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.
Kto miłuje mądrość, raduje swego ojca, a kto zadaje się z nierządnicami, trwoni majątek.
Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.
Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.
Król utwierdza ziemię sądem, ale kto przyjmuje dary, burzy ją.
Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami.
W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.
Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
Grzech złego człowieka jest jego sidłem, ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.
Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
Sprawiedliwy zważa na sprawę ubogich, a niegodziwemu nie zależy na jej poznawaniu.
Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
Szydercy prowadzą miasto w sidła, ale mądrzy odwracają gniew.
Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
Jeśli mądry człowiek spiera się z głupim, czy się gniewa, czy się śmieje, nie ma pokoju.
Ludzie żądni krwi nienawidzą uczciwego; a prawi troszczą się o jego życie.
Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.
Krwiożercy nienawidzą prawego, ale sprawiedliwi szukają jego duszy.
Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później.
Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.
Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
Jeśli władca słucha kłamstw, to wszyscy jego słudzy są niegodziwi.
Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.
Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
Ubogi i zdzierca spotykają się, a PAN obu oświeca oczy.
Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
Tron króla, który sądzi ubogich według prawdy, będzie umocniony na wieki.
Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce.
Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.
Gdy niegodziwi się mnożą, to mnoży się i przestępstwo, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy.
Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
Gdy nie ma proroctwa, lud ginie, a kto przestrzega prawa, jest błogosławiony.
Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
Sługi nie poprawi się słowami, bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.
Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.
Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
Kto czule wychowuje sługę od młodości, na ostatek będzie go miał za syna.
Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy.
Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
Pycha człowieka poniża go, ale pokorny w duchu dostąpi chwały.
Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.
Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
Wspólnik złodzieja nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwa, a nie wydaje go.
Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny.
Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
Wielu zabiega o względy władcy, ale sąd każdego człowieka pochodzi od PANA.
Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.
Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.
Bezbożny budzi odrazę w sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych.