Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 29

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

bg

Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

ubg

Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku.

2
nbg

Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.

bg

Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.

ubg

Gdy sprawiedliwi są u władzy, lud się weseli, a gdy panują niegodziwi, lud wzdycha.

3
nbg

Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.

bg

Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.

ubg

Kto miłuje mądrość, raduje swego ojca, a kto zadaje się z nierządnicami, trwoni majątek.

4
nbg

Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.

bg

Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.

ubg

Król utwierdza ziemię sądem, ale kto przyjmuje dary, burzy ją.

5
nbg

Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.

bg

Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

ubg

Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami.

6
nbg

W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.

bg

Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

ubg

Grzech złego człowieka jest jego sidłem, ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

7
nbg

Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.

bg

Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.

ubg

Sprawiedliwy zważa na sprawę ubogich, a niegodziwemu nie zależy na jej poznawaniu.

8
nbg

Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.

bg

Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.

ubg

Szydercy prowadzą miasto w sidła, ale mądrzy odwracają gniew.

9
nbg

Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.

bg

Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.

ubg

Jeśli mądry człowiek spiera się z głupim, czy się gniewa, czy się śmieje, nie ma pokoju.

10
nbg

Ludzie żądni krwi nienawidzą uczciwego; a prawi troszczą się o jego życie.

bg

Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.

ubg

Krwiożercy nienawidzą prawego, ale sprawiedliwi szukają jego duszy.

11
nbg

Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.

bg

Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

ubg

Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później.

12
nbg

Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.

bg

Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.

ubg

Jeśli władca słucha kłamstw, to wszyscy jego słudzy są niegodziwi.

13
nbg

Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.

bg

Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.

ubg

Ubogi i zdzierca spotykają się, a PAN obu oświeca oczy.

14
nbg

Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.

bg

Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

ubg

Tron króla, który sądzi ubogich według prawdy, będzie umocniony na wieki.

15
nbg

Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.

bg

Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

ubg

Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce.

16
nbg

Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

bg

Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.

ubg

Gdy niegodziwi się mnożą, to mnoży się i przestępstwo, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

17
nbg

Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.

bg

Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

ubg

Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy.

18
nbg

Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.

bg

Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.

ubg

Gdy nie ma proroctwa, lud ginie, a kto przestrzega prawa, jest błogosławiony.

19
nbg

Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.

bg

Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

ubg

Sługi nie poprawi się słowami, bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

20
nbg

Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.

bg

Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

ubg

Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.

21
nbg

Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.

bg

Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

ubg

Kto czule wychowuje sługę od młodości, na ostatek będzie go miał za syna.

22
nbg

Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.

bg

Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

ubg

Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy.

23
nbg

Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.

bg

Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

ubg

Pycha człowieka poniża go, ale pokorny w duchu dostąpi chwały.

24
nbg

Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.

bg

Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

ubg

Wspólnik złodzieja nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwa, a nie wydaje go.

25
nbg

Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.

bg

Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

ubg

Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny.

26
nbg

Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.

bg

Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

ubg

Wielu zabiega o względy władcy, ale sąd każdego człowieka pochodzi od PANA.

27
nbg

Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.

bg

Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.

ubg

Bezbożny budzi odrazę w sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych.