Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Słowa Lemuela, króla Masy, którymi napomniała go jego matka.

ubg

Słowa króla Lemuela, proroctwo, którego nauczyła go jego matka.

2
nbg

Co ci mam powiedzieć, mój synu? Co, synu mojego łona? Co mam ci powiedzieć; temu, dla którego uczyniłam tyle ślubów?

ubg

Cóż, synu mój? Cóż, synu mojego łona? I cóż, synu moich ślubów?

3
nbg

Nie oddawaj kobietom swojej siły; ani twych zabiegów tym, którzy niszczą królów.

ubg

Nie oddawaj kobietom swej siły ani twoich dróg temu, co prowadzi do zguby królów.

4
nbg

Nie królom, Lemuelu, nie królom przystoi pić wino, ani panom pytać o mocny napój.

ubg

Nie królom, o Lemuelu, nie królom wypada pić wina i nie książętom bawić się mocnym napojem;

5
nbg

By pijąc, nie zapomniał, co jest Prawem oraz nie spaczył Prawa wszystkich dzieci niedoli.

ubg

By pijąc, nie zapomnieli praw i nie wypaczyli sprawy wszystkich ludzi uciśnionych.

6
nbg

Dajcie napój temu, co ginie; a wino tym, których dusza jest rozgoryczona.

ubg

Dajcie mocny napój ginącym, a wino strapionym na duchu.

7
nbg

Niech pije, by zapomniał o swojej biedzie i więcej nie pamiętał o swej trosce.

ubg

Niech się napiją i zapomną o swoim ubóstwie, i niech nie pamiętają więcej swego utrapienia.

8
nbg

Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.

ubg

Otwórz swe usta dla niemych w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

9
nbg

Otwieraj twoje usta, sądź sprawiedliwie, broń sprawy biednego i uciśnionego.

ubg

Otwórz swe usta, sądź sprawiedliwie i broń sprawy ubogiego i nędzarza.

10
nbg

Dzielną kobietę – któż ją znajdzie? Daleko ponad korale sięga jej wartość.

ubg

Któż znajdzie kobietę cnotliwą? Jej wartość przewyższa perły.

11
nbg

Na niej polega serce męża, i nie zabraknie mu dobytku.

ubg

Serce męża jej ufa i zysku mu nie zabraknie.

12
nbg

Dobrze mu świadczy – a nie źle, po wszystkie dni swojego życia.

ubg

Dobro mu będzie wyświadczać, a nie zło, po wszystkie dni swego życia.

13
nbg

Szuka wełny i lnu; ochoczo się krząta swą dłonią.

ubg

Szuka wełny i lnu i chętnie pracuje swymi rękami.

14
nbg

Podobna jest do okrętów kupca, bowiem z daleka sprowadza swój chleb.

ubg

Podobna jest do okrętów handlowych; przywozi żywność z daleka.

15
nbg

Wstaje dopóki jeszcze noc; wydziela żywność dla swojego domu i zwykłe zatrudnienie dla swych służebnic.

ubg

Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i daje pokarm swoim domownikom i odpowiednią porcję swym służącym.

16
nbg

Myśli o polu i je nabywa; zasadza winnicę z owocu swoich rąk.

ubg

Myśli o polu i kupuje je; z zarobku swych rąk sadzi winnice.

17
nbg

Mocą przepasuje swe biodra i krzepko porusza swe ramiona.

ubg

Przepasuje swe biodra siłą i umacnia swoje ramiona.

18
nbg

Uważa, by dobry był jej produkt; w nocy nie gaśnie jej światło.

ubg

Dostrzega, że jej dorobek jest dobry, a jej pochodnia w nocy nie gaśnie.

19
nbg

Swoją ręka sięga po wrzeciona, a jej palce ujmują przęślicę.

ubg

Wyciąga ręce po kądziel, a dłonią chwyta wrzeciono.

20
nbg

Swoją dłoń otwiera biednemu i swe ręce wyciąga ku ubogiemu.

ubg

Otwiera dłoń przed ubogim i wyciąga swe ręce do nędzarza.

21
nbg

Nie obawia się śniegu na swoim domu, bo cały jej dom ubrany jest w szkarłat.

ubg

Nie boi się śniegu dla swych domowników, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w szkarłat.

22
nbg

Sporządza sobie kobierce; bisior i purpura stanowią jej szatę.

ubg

Robi sobie kobierce; jej ubiór jest z jedwabiu i purpury.

23
nbg

Jej mąż jest poważany w bramach, gdy zasiada ze starszyzną kraju.

ubg

Jej mąż jest znany w bramach, gdy siedzi wśród starszyzny ziemi.

24
nbg

Przygotowuje też zarzutki i je sprzedaje, a pas podaje kramarzowi.

ubg

Wyrabia płótno i sprzedaje je, dostarcza pasy kupcowi.

25
nbg

Jej strojem jest moc, wspaniałość i z uśmiechem spogląda na przyszły dzień.

ubg

Siła i godność są jej strojem; będzie się cieszyła jeszcze w przyszłości.

26
nbg

Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.

ubg

Otwiera swe usta mądrze i na jej języku jest prawo miłosierdzia.

27
nbg

Czuwa nad porządkiem swojego domu i chleba próżniactwa nie jada.

ubg

Dogląda spraw swego domu i nie je chleba próżniactwa.

28
nbg

Jej synowie występują i nazywają ją szczęśliwą, a jej mąż ją wysławia:

ubg

Jej dzieci powstają i błogosławią jej, mąż także ją chwali:

29
nbg

Wiele niewiast dzielnie się pokazało, jednak ty przewyższasz je wszystkie.

ubg

Wiele kobiet poczynało sobie cnotliwie, ale ty przewyższasz je wszystkie.

30
nbg

Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.

ubg

Wdzięk jest zwodniczy i piękność próżna, lecz kobieta, która się boi PANA, jest godna pochwały.

31
nbg

Oddajcie jej owoc jej rąk, a w bramach niechaj ją sławią jej czyny.

ubg

Dajcie jej z owocu jej rąk i niech jej czyny chwalą ją w bramach.