Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.
Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.
Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.
Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.
By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,
I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.
I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
Nie słuchałem głosu mych przewodników i nie skłaniałem mojego ucha do moich nauczycieli.
Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
Pośród zboru i zgromadzenia, ledwie nie popadłem we wszelkie nieszczęście.
Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.
Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.
Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?
Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.
Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.
Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.
Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.
Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
Niegodziwca oplątują jego własne winy oraz zostaje zatrzymany więzami swoich występków.
Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.