Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 5

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,

bg

Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,

ubg

Synu mój, zważaj na moją mądrość i nakłoń twego ucha ku mojemu rozumowi;

2
nbg

byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.

bg

Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

ubg

Abyś zachował rozwagę i aby twoje wargi strzegły wiedzy.

3
nbg

Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.

bg

Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

ubg

Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta gładsze są niż oliwa;

4
nbg

Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

bg

Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

ubg

Lecz jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

5
nbg

Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.

bg

Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

ubg

Jej nogi zstępują do śmierci, jej kroki prowadzą do piekła.

6
nbg

Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.

bg

Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

ubg

Abyś nie rozważał ścieżki życia, jej drogi są tak niestałe, że nie poznasz ich.

7
nbg

Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.

bg

Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

ubg

Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie i nie odstępujcie od słów moich ust.

8
nbg

Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

bg

Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

ubg

Oddal od niej swą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

9
nbg

byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.

bg

Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

ubg

Abyś nie oddał obcym twojej sławy, a twoich lat okrutnikowi;

10
nbg

By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.

bg

By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

ubg

Aby obcy nie nasycili się twoim dobytkiem, a twój dorobek nie został w cudzym domu;

11
nbg

Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

bg

I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

ubg

I abyś nie jęczał u kresu swych dni, gdy twoja skóra i ciało będą zniszczone;

12
nbg

i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.

bg

I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!

ubg

I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!

13
nbg

Nie słuchałem głosu mych przewodników i nie skłaniałem mojego ucha do moich nauczycieli.

bg

Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!

ubg

Nie słuchałem głosu moich wychowawców i nie nakłaniałem ucha ku tym, którzy mnie nauczali!

14
nbg

Pośród zboru i zgromadzenia, ledwie nie popadłem we wszelkie nieszczęście.

bg

Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.

ubg

O mało co nie wpadłem we wszelkie nieszczęście wśród zebrania i zgromadzenia.

15
nbg

Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.

bg

Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!

ubg

Pij wodę z własnego zdroju i wody płynące z twojego źródła!

16
nbg

Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?

bg

Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.

ubg

Niech rozproszą się twoje źródła, a po ulicach strumienie wód.

17
nbg

Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.

bg

Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

ubg

Niech należą tylko do ciebie, a nie do obcych wraz z tobą.

18
nbg

Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.

bg

Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.

ubg

Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.

19
nbg

Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.

bg

Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

ubg

Niech będzie jak wdzięczna łania i rozkoszna sarna; niech jej piersi zawsze cię nasycają, nieustannie zachwycaj się jej miłością.

20
nbg

Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?

bg

Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

ubg

Dlaczego, synu mój, masz zachwycać się obcą kobietą i obejmować piersi cudzej?

21
nbg

Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.

bg

Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

ubg

Gdyż drogi człowieka są przed oczami PANA i waży on wszystkie jego ścieżki.

22
nbg

Niegodziwca oplątują jego własne winy oraz zostaje zatrzymany więzami swoich występków.

bg

Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.

ubg

Niegodziwego schwytają jego własne nieprawości i uwikła się w powrozy swego grzechu.

23
nbg

On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.

bg

Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

ubg

Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.