Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 6
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mój synu! Jeżeli poręczyłeś za swojego bliźniego, jeśli dla innego podałeś twoją rękę,
Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:
Synu mój, jeśli poręczyłeś za swego bliźniego i dałeś porękę za obcego;
jeśli się uwikłałeś słowami twoich ust, zaplątałeś mowami twych ust –
Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
Związałeś się słowami ust twoich, schwytany jesteś mową twoich ust.
uczyń to jedno, Mój synu, abyś się ocalił, bo popadłeś w moc swojego bliźniego: Idź, rzuć się przed nim i usilnie nalegaj na swojego bliźniego.
Przetoż uczyń tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.
Uczyń więc tak, synu mój, uwolnij się, gdy wpadłeś w ręce swego bliźniego; idź, upokórz się i nalegaj na twego bliźniego.
Nie użyczaj twym oczom snu, ani drzemki twoim powiekom.
Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.
Nie daj snu swoim oczom i nie pozwól powiekom drzemać.
Ocal się, niby sarna z rąk myśliwego i jak ptak z mocy ptasznika.
Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.
Uwolnij się jak sarna z rąk myśliwego i jak ptak z ręki ptasznika.
Leniwcze, idź do mrówki, przypatruj się jej drogom, abyś nabrał mądrości.
Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej drogom i bądź mądry;
Aczkolwiek nie ma przywódcy, ani dozorcy, ani władzy,
Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
Chociaż nie ma ona wodza ani przełożonego, ani pana;
jednak w lecie przygotowuje swój pokarm, a podczas żniwa gromadzi swoją żywność.
Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.
To w lecie przygotowuje swój pokarm i gromadzi w żniwa swą żywność.
Leniwcze! Jak długo będziesz się wylegiwał? Kiedy się podniesiesz ze twego snu?
Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
Jak długo będziesz leżał, leniwcze? Kiedy wstaniesz ze swego snu?
Jeszcze trochę się przespać, trochę podrzemać, złożyć ręce do wypoczynku.
Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
Jeszcze trochę snu, trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć;
Ale twoje ubóstwo nadchodzi jak włóczęga oraz twój niedostatek jak gdyby zbrojny w tarczę.
A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.
A twoje ubóstwo przyjdzie jak podróżny i twój niedostatek jak mąż uzbrojony.
Nikczemnym jest człowiekiem, niecnym człowiekiem ten, co chodzi w matactwie ust;
Człowiek niepobożny, mąż złośliwy chodzi w przewrotności ust;
Człowiek nikczemny i niegodziwy chodzi z przewrotnością na ustach;
który mruga swoimi oczyma, szura nogami i swymi palcami daje znaki;
Mruga oczyma swemi, mówi nogami swemi, ukazuje palcami swemi;
Mruga swymi oczyma, mówi swymi nogami, wskazuje swymi palcami;
w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.
Przewrotności są w sercu jego, myśli złe na każdy czas, a zwady rozsiewa.
Przewrotność jest w jego sercu, stale knuje zło i sieje niezgodę.
Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.
Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
Dlatego nagle spadnie na niego nieszczęście; nagle zostanie złamany i pozbawiony ratunku.
Tych sześciu rzeczy nienawidzi WIEKUISTY, i jest siedem będących ohydą dla Jego Osoby:
Sześć jest rzeczy, których nienawidzi Pan, a siódma jest obrzydliwością duszy jego;
Jest sześć rzeczy, których nienawidzi PAN, siedem budzi w nim odrazę:
Wyniosłych oczu, kłamliwego języka; rąk, które wylewają niewinną krew;
Oczów wyniosłych, języka kłamliwego, i rąk wylewających krew niewinną;
Wyniosłe oczy, kłamliwy język i ręce, które przelewają krew niewinną;
serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
Serce, które knuje złe myśli; nogi, które spiesznie biegną do zła;
tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
Fałszywy świadek, który mówi kłamstwa, i ten, który sieje niezgodę między braćmi.
Mój synu! Zachowaj przykazanie twojego ojca i nie zaniechaj wskazówki twojej matki.
Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
Synu mój, strzeż przykazania twego ojca i nie odrzucaj prawa twojej matki.
Na stałe przywiąż je do twojego serca i obwiąż wokoło twojej szyi.
Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
Przywiąż je na zawsze do serca twego i zawieś je sobie na szyi.
Gdy będziesz chodził – niechaj ci przewodniczy, gdy się położysz – niechaj nad tobą czuwa, a kiedy się obudzisz – niechaj do ciebie przemówi.
Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
Gdy będziesz chodził, poprowadzi cię; gdy zaśniesz, strzec cię będzie, a gdy się obudzisz, będzie mówić do ciebie;
Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia.
(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
Bo przykazanie jest pochodnią, prawo światłością, a upomnienia do karności są drogą życia;
By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.
Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
Aby cię strzegły przed złą kobietą i przed gładkim językiem obcej kobiety.
Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.
Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
Nie pożądaj w twoim sercu jej piękności i niech cię nie łowi swymi powiekami.
Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
Bo dla kobiety nierządnej zubożeje człowiek o kawałek chleba, a żona cudzołożna czyha na cenne życie.
Czy jeśli ktoś nabierze ognia do swojego zanadrza, jego szaty się nie popalą?
Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?
Czy może ktoś wziąć ogień w zanadrze, a jego szaty się nie spalą?
Albo gdy ktoś będzie stąpał po rozpalonych węglach nie oparzą się jego nogi?
Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?
Czy może ktoś chodzić po rozżarzonych węglach, a jego nogi się nie poparzą?
Tak bywa z każdym, kto się zbliża do żony bliźniego; nie wychodzi bezkarnie, ktokolwiek się jej dotyka.
Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.
Tak ten, kto wchodzi do żony swego bliźniego; ktokolwiek ją dotknie, nie będzie bez winy.
Pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, nawet by się nasycić, gdy jest głodny.
Nie kładą hańby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;
Nie pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, by nasycić swoją duszę, będąc głodnym;
A kiedy zostaje złapany – płaci siedmiokrotnie; może oddać całą majętność swego domu.
Ale gdy go zastaną, nagradza siedmiorako, albo wszystkę majętność domu swego daje.
Ale jeśli go złapią, zwróci siedmiokrotnie albo odda cały dobytek swego domu.
Ale kto cudzołoży z kobietą jest głupcem; czyni to tylko ten, który chce się sam zgubić.
Lecz cudzołożący z niewiastą głupi jest, a kto chce zatracić duszę swoję, ten to czyni.
Lecz kto cudzołoży z kobietą, jest pozbawiony rozsądku; kto tak robi, gubi swoją duszę.
Pozyska razy i wstyd, i nie będzie zatartą jego hańba.
Karanie i zelżywość odniesie, a hańba jego nie będzie zgładzona.
Znajdzie chłostę i wstyd, a jego hańba nie będzie zmazana.
Bowiem zazdrość to męska zaciekłość, co nie oszczędza w dzień pomsty.
Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
Bo zazdrość rozpala gniew mężczyzny i nie będzie pobłażał w dniu zemsty.
Nie uwzględni żadnego okupu oraz się nie ukoi, choćbyś składał i liczne dary.
Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.
Nie będzie miał względu na żaden okup i nie przyjmie darów, choćbyś najwięcej mu dawał.