Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 102

Audio NBG
Ustawienia tekstu
100%

1 Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM. 2 WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę i niech dojdzie do Ciebie me wołanie. 3 W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho, i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz. 4 Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie. 5 Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb. 6 Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości. 7 Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach. 8 Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu. 9 Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną. 10 Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami. 11 Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś. 12 Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa. 13 A Ty, WIEKUISTY, panujesz na wieki i Twa chwała od pokolenia do pokolenia. 14 Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora. 15 Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch. 16 A ludy bać się będą Imienia WIEKUISTEGO, a wszyscy królowie ziemi Twojej chwały. 17 Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości. 18 Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą. 19 To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO. 20 Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios, 21 by wysłuchać westchnienia jeńca i wyswobodzić na śmierć skazanych. 22 By na Cyonie głosili Imię WIEKUISTEGO, a Jego sławę w Jeruszalaim, 23 gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU. 24 On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił; 25 zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata. 26 Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk. 27 One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione. 28 Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata. 29 U Ciebie będą mieszkać synowie Twoich sług, a ich potomstwo ostoi się przed Tobą.