Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 104

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.

bg

Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

kjv

Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.

ubg

Błogosław, moja duszo, PANA. PANIE, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.

2
nbg

Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

bg

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

kjv

Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:

ubg

Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.

3
nbg

Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłoki i unosisz się na skrzydłach wiatru.

bg

Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

kjv

Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:

ubg

Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.

4
nbg

Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.

bg

Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

kjv

Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:

ubg

Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.

5
nbg

Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.

bg

Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

kjv

Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.

ubg

Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.

6
nbg

Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

bg

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

kjv

Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.

ubg

Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.

7
nbg

Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

bg

Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

kjv

At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.

ubg

Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.

8
nbg

Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

bg

Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

kjv

They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.

ubg

Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.

9
nbg

Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

bg

Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

kjv

Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.

ubg

Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.

10
nbg

Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.

bg

Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

kjv

He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.

ubg

Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;

11
nbg

Dają napój wszystkim dzikim zwierzętom, z nich leśne osły gaszą swe pragnienie.

bg

A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

kjv

They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.

ubg

I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.

12
nbg

Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.

bg

Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

kjv

By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.

ubg

Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.

13
nbg

Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

bg

Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

kjv

He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.

ubg

Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.

14
nbg

Wyprowadzasz trawę dla bydła i rośliny na użytek człowieka, aby z ziemi wydobył chleb.

bg

Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

kjv

He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;

ubg

Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;

15
nbg

I by wino rozweselało serca ludzi, ich oblicze jaśniało od oliwy, a chleb posilał wnętrze człowieka.

bg

I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

kjv

And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man's heart.

ubg

I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.

16
nbg

Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.

bg

Nasycone bywają i drzewa Pańskie, i cedry Libanu, których nasadził;

kjv

The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;

ubg

Nasycone są drzewa PANA, cedry Libanu, które zasadził;

17
nbg

Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.

bg

Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

kjv

Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.

ubg

Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.

18
nbg

Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.

bg

Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

kjv

The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.

ubg

Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.

19
nbg

Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.

bg

Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

kjv

He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.

ubg

Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.

20
nbg

Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.

bg

Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

kjv

Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth.

ubg

Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

21
nbg

Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia.

bg

Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

kjv

The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.

ubg

Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.

22
nbg

Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.

bg

Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

kjv

The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.

ubg

Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.

23
nbg

A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.

bg

Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

kjv

Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.

ubg

Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.

24
nbg

Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY, wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.

bg

O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

kjv

O LORD, how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.

ubg

O, jak liczne są twoje dzieła, PANIE! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.

25
nbg

To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.

bg

W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

kjv

So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.

ubg

Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.

26
nbg

Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.

bg

Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

kjv

There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.

ubg

Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.

27
nbg

Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.

bg

Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

kjv

These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.

ubg

Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.

28
nbg

Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.

bg

Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

kjv

That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.

ubg

Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.

29
nbg

Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

bg

Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

kjv

Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.

ubg

Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.

30
nbg

Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

bg

Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

kjv

Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.

ubg

Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.

31
nbg

Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.

bg

Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

kjv

The glory of the LORD shall endure for ever: the LORD shall rejoice in his works.

ubg

Niech chwała PANA trwa na wieki, niech się raduje PAN swymi dziełami.

32
nbg

Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.

bg

On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

kjv

He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.

ubg

Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.

33
nbg

Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.

bg

Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

kjv

I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.

ubg

Będę śpiewał PANU, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.

34
nbg

Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.

bg

O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

kjv

My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD.

ubg

Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w PANU.

35
nbg

Oby grzesznicy zniknęli z ziemi i niegodziwych już nie było. Wielbij moja duszo WIEKUISTEGO. Halleluja!

bg

Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.

kjv

Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the LORD, O my soul. Praise ye the LORD.

ubg

Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, PANA. Alleluja.