Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 105

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.

bg

Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

2
nbg

Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.

bg

Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.

3
nbg

Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.

bg

Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.

4
nbg

Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.

bg

Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

5
nbg

Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.

bg

Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

6
nbg

Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!

bg

Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

7
nbg

On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.

bg

Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.

8
nbg

Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.

bg

Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;

9
nbg

To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is'hakowi.

bg

Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.

10
nbg

Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.

bg

Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

11
nbg

Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział,

bg

Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;

12
nbg

kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie.

bg

Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.

13
nbg

A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.

bg

Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

14
nbg

Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,

bg

Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

15
nbg

mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.

bg

Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

16
nbg

Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.

bg

Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.

17
nbg

Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.

bg

Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;

18
nbg

Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,

bg

Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,

19
nbg

do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.

bg

Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.

20
nbg

Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.

bg

Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.

21
nbg

I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.

bg

Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,

22
nbg

Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.

bg

Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.

23
nbg

Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.

bg

Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

24
nbg

I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.

bg

Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

25
nbg

Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.

bg

Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.

26
nbg

Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,

bg

Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;

27
nbg

by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.

bg

Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

28
nbg

Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.

bg

Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

29
nbg

Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.

bg

Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.

30
nbg

Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.

bg

Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.

31
nbg

Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.

bg

Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.

32
nbg

Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.

bg

Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

33
nbg

Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.

bg

Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.

34
nbg

Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy.

bg

Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;

35
nbg

Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.

bg

I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.

36
nbg

Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.

bg

Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.

37
nbg

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.

bg

Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.

38
nbg

Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.

bg

Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

39
nbg

Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.

bg

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

40
nbg

Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.

bg

Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

41
nbg

Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.

bg

Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.

42
nbg

Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.

bg

Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.

43
nbg

Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.

bg

Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

44
nbg

I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,

bg

I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.

45
nbg

by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki. HALLELUJA!

bg

Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.