Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 106
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
HALLELUJA! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.
Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?
Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę?
Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.
Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.
Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.
Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem;
Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu; chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.
Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.
Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie.
Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym.
Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.
A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.
Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga.
a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.
Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich.
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę.
szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.
Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.
Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.
Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.
Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.
I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.
Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,
Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;
rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.
Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;
Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.
I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.
Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.
Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;
Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.
I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.
Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;
cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.
Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.
Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.
Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.
Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.
Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.
Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.
I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.
Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,
Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;
rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.
Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.
Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.
Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.
Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.
Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;
Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.
Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.
I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.
Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.
Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.
Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;
Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.
Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.
Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.
Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.
Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.
Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;
Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.
I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.
Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.
Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;
I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.
I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.
Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.
Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami.
Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.
Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo.
Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.
I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.
Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.
I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką.
Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.
Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości.
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie.
I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.
Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę.
Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen. HALLELUJA!
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja.