Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 106
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
HALLELUJA! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.
Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?
Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę?
Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.
Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.
Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.
Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem;
Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu; chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.
Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.
Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie.
Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym.
Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.
A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.
Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga.
a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.
W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich.
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę.
szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.
Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.
Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.
Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.
Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.
Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.
I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.
I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.
Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,
Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:
Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;
rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.
Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,
Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;
Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.
I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.
I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.
Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.
Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,
Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;
Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.
I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.
I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.
Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;
cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.
Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.
Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.
Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.
Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.
Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.
Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.
Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.
I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.
I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.
Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,
Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;
Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;
rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.
A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.
Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.
Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.
Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.
Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.
Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.
A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;
Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;
Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.
Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;
Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.
I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.
Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.
Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.
Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.
Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.
Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;
Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.
Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.
Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.
Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.
Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.
Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.
Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.
Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:
Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;
Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.
I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.
I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.
Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.
Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,
Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;
I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.
I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.
I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.
Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.
I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.
Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami.
Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.
Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,
Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo.
Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.
I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;
I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.
Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.
I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.
I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką.
Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.
Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.
Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości.
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie.
I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.
Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę.
Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen. HALLELUJA!
Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja.