Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 107

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.

bg

Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

ubg

Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

2
nbg

Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,

bg

Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

ubg

Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;

3
nbg

i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.

bg

A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

ubg

I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

4
nbg

Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.

bg

Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

ubg

Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.

5
nbg

Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

bg

Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

ubg

Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.

6
nbg

Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

ubg

A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;

7
nbg

I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.

bg

I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

ubg

I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.

8
nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

9
nbg

Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.

bg

Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

ubg

Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.

10
nbg

Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.

bg

Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

ubg

Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;

11
nbg

Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

bg

Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

ubg

Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.

12
nbg

Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.

bg

Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

ubg

Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.

13
nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

ubg

A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;

14
nbg

Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

bg

Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

ubg

Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.

15
nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

16
nbg

Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.

bg

Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

ubg

Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.

17
nbg

Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

bg

Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

ubg

Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.

18
nbg

Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

bg

Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

ubg

Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.

19
nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

ubg

A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

20
nbg

Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.

bg

Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

ubg

Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.

21
nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

22
nbg

Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.

bg

I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

ubg

I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.

23
nbg

Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,

bg

Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

ubg

Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;

24
nbg

oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.

bg

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

ubg

Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.

25
nbg

Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

bg

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

ubg

Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.

26
nbg

piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

bg

Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

ubg

Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.

27
nbg

Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

bg

Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

ubg

Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.

28
nbg

Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

ubg

Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

29
nbg

Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.

bg

Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

ubg

Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.

30
nbg

Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.

bg

I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

ubg

Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

31
nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

32
nbg

Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.

bg

Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

ubg

Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.

33
nbg

Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.

bg

Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

ubg

Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;

34
nbg

Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

bg

Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

ubg

Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.

35
nbg

On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.

bg

Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

ubg

Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.

36
nbg

Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.

bg

I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

ubg

I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;

37
nbg

Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.

bg

Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

ubg

I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.

38
nbg

Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.

bg

Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

ubg

Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.

39
nbg

Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

bg

Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

ubg

Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;

40
nbg

Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.

bg

Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

ubg

On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

41
nbg

A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.

bg

Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

ubg

Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.

42
nbg

Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.

bg

To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.

ubg

Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.

43
nbg

Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.

bg

Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?

ubg

Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?